• Trochę słabe. Na początku nawarstwienie problemów, w tym kilka takich wydumanych, potem magicznie wszystko się rozwiązuje, choć tak naprawdę niewiele się zmienia. Miałam dysonans pomiędzy Antkiem i Dantem. Główna bohaterka tej powieści, czyli tytułowa Nel, w pewnym momencie próbuje nakreślić czytelnikowi jakąś różnicę pomiędzy nimi i jednego pokazać w pozytywnym a drugiego w negatywnym świetle. Problem w tym, że ja tej różnicy nie dostrzegam, chyba tylko poza taką, że Antka stać na markowe ciuchy, a Dantego niekoniecznie. Wiele problemów zostało tutaj mocno spłyconych, a o dilowaniu prochami przez Dantego Nel w swoich zapiskach napomina jakoś tak jakby mimochodem, jakby to było zupełnie nic. Cała akcja z wylądowaniem Nel w szpitalu i zamieszaniem przed szkołą, jest tak naprawdę winą Dantego, tymczasem Nel o wszystko zdaje się obwiniać Antka, a może ja czegoś nie zrozumiałam... Końcówka, gdzie wszyscy razem siedzą nad rzeką i pieką kiełbaski, choć przez 3/4 książki mieli Nel za świruskę, mocno odjechana
Autorka w swojej pracy w nowatorski sposób podjęła się omówieniu zagadnienia, w jaki sposób kultura odpowiedziała na przebieg modernizacji na terenach Rosji i Iranu przełomu XIX i XX wieku. • W swej wnikliwej rozprawie zajęła się szerokim spektrum problemów. Głównym zamiarem badaczki było uwidocznienie zarówno wspólnych cech, jak i różnic w przemianach obu państw. Ukazała podobieństwa w początkowej reakcji kultury rosyjskiej i irańskiej na kulturę zachodnią – fascynację nią, a jednocześnie pragnienie niezależności i przywiązanie do tradycji. • Skupiła się przede wszystkim na badaniach nad inteligencją rosyjską i irańską, rozważała, jak rosyjska literatura wpłynęła na rozpowszechnianie idei wolności oraz jaki miała wpływ na rozmaite sfery życia społecznego. • Omówiła m. in. zagadnienia kultury i języka, ukazała grupy kulturotwórcze jako konkretne zjawisko na tle abstrakcyjnego fenomenu kultury, postawiła pytania o istotę języka i jego rolę w kulturze. Zajęła się analizą problemową wybranych zjawisk zachodzących w omawianych państwach, snuła rozważania o pierwszym symbolu identyfikacji grupowej społeczeństwa, oceniła rolę prekursorów idei indywidualizmu w Iranie i Rosji, dokonała także interesujących porównań i podsumowań. • Celem autorki było przede wszystkim przedstawienie, w jaki sposób kultury „komunikują się”, jak przebiega dialog między ludźmi, należącymi do różnych kultur oraz jakie są i mogą być skutki dobrego lub złego zrozumienia partnera w dialogu. • Opracowała : Barbara Misiarz • Publiczna Biblioteka Pedagogiczna w Poznaniu
foo