• "Śniadanie mistrzów" • Autor: Kurt Vonnegut • Moja ocena: 2/10 • Niestety, Śniadanie mistrzów Kurta Vonneguta było dla mnie bardzo rozczarowującą lekturą. Chociaż doceniam strukturalną spójność i logiczny porządek w powieści, to jednak treść wywołała u mnie ogromny dyskomfort. Ilustracje, które przypominały mi dziecięce rysunki, w moim odczuciu nie pasowały do reszty tekstu i wydawały się infantylne. • Największym problemem dla mnie była jednak sama treść. Wulgarność i cynizm, które przewijały się przez cały utwór, były dla mnie po prostu zbyt odpychające. Vonnegut porusza wiele poważnych tematów, takich jak alienacja, konsumpcjonizm czy kryzys tożsamości, ale sposób, w jaki to robi, wydaje mi się momentami przesadnie brutalny, wręcz obrzydliwy. • Zdaję sobie sprawę, że autor stosuje ironię i satyrę, by ukazać absurd świata, ale mnie ta forma kompletnie nie przekonała. Zamiast głębszych refleksji, odczułem przede wszystkim niesmak, a liczne porównania i zabiegi literackie nie pomogły w odbiorze książki. • Pomimo tego, że Vonnegut ma swoje grono wiernych czytelników, którzy doceniają jego unikalny styl i sposób przedstawiania rzeczywistości, mnie ta powieść zdecydowanie nie przypadła do gustu. Trudno mi znaleźć w niej elementy, które bym z czystym sumieniem mógł polecić. Jeśli ktoś nie jest przyzwyczajony do takiej formy literackiej, Śniadanie mistrzów może być naprawdę trudną lekturą. • ** 23:35 * 23.03.2025 * 26/2025 *
  • Książkę się wchłania... Super pozycja! Gorąco polecam
Autorka w swojej pracy w nowatorski sposób podjęła się omówieniu zagadnienia, w jaki sposób kultura odpowiedziała na przebieg modernizacji na terenach Rosji i Iranu przełomu XIX i XX wieku. • W swej wnikliwej rozprawie zajęła się szerokim spektrum problemów. Głównym zamiarem badaczki było uwidocznienie zarówno wspólnych cech, jak i różnic w przemianach obu państw. Ukazała podobieństwa w początkowej reakcji kultury rosyjskiej i irańskiej na kulturę zachodnią – fascynację nią, a jednocześnie pragnienie niezależności i przywiązanie do tradycji. • Skupiła się przede wszystkim na badaniach nad inteligencją rosyjską i irańską, rozważała, jak rosyjska literatura wpłynęła na rozpowszechnianie idei wolności oraz jaki miała wpływ na rozmaite sfery życia społecznego. • Omówiła m. in. zagadnienia kultury i języka, ukazała grupy kulturotwórcze jako konkretne zjawisko na tle abstrakcyjnego fenomenu kultury, postawiła pytania o istotę języka i jego rolę w kulturze. Zajęła się analizą problemową wybranych zjawisk zachodzących w omawianych państwach, snuła rozważania o pierwszym symbolu identyfikacji grupowej społeczeństwa, oceniła rolę prekursorów idei indywidualizmu w Iranie i Rosji, dokonała także interesujących porównań i podsumowań. • Celem autorki było przede wszystkim przedstawienie, w jaki sposób kultury „komunikują się”, jak przebiega dialog między ludźmi, należącymi do różnych kultur oraz jakie są i mogą być skutki dobrego lub złego zrozumienia partnera w dialogu. • Opracowała : Barbara Misiarz • Publiczna Biblioteka Pedagogiczna w Poznaniu
foo