• Książkę wypożyczyłam dzięki przeczytanej recenzji. Przez kilka pierwszych rozdziałów żałowałam swojego dokonanego, pod wpływem impulsu, wyboru... • A teraz zastanawiam się czy moja ocena nie jest zaniżona...,ale czy dodanie gwiazdek z uwagi na dramatyzm byłoby sprawiedliwą notą (?) • Akcja rozgrywa się w ciągu kilku dni, na wybrzeżu Hiszpanii. Gdzie miedzy innymi jedna z ubogich rodzin, po katastrofie statku usiłuje zebrać węgiel, który był transportowany i w ten sposób zabezpieczyć swój byt. • Zdarzenia relacjonują członkowie rodziny i każdy z nich ukazuje własne cierpienia związane z egzystencją. • Wiele uczuć temu towarzyszy, jest dużo zawiści i bólu, ślepego, wydawałoby się niezrozumiałego uporu, zazdrości. I rodzi się podstawowe pytanie o nasze człowieczeństwo. Czy jesteśmy jak te mrówki, ślepo wykonujące swą pracę? Do czego jesteśmy zdolni skoro nawet śmierć bliskiej osoby nie jest hamulcem?
Autorka w swojej pracy w nowatorski sposób podjęła się omówieniu zagadnienia, w jaki sposób kultura odpowiedziała na przebieg modernizacji na terenach Rosji i Iranu przełomu XIX i XX wieku. • W swej wnikliwej rozprawie zajęła się szerokim spektrum problemów. Głównym zamiarem badaczki było uwidocznienie zarówno wspólnych cech, jak i różnic w przemianach obu państw. Ukazała podobieństwa w początkowej reakcji kultury rosyjskiej i irańskiej na kulturę zachodnią – fascynację nią, a jednocześnie pragnienie niezależności i przywiązanie do tradycji. • Skupiła się przede wszystkim na badaniach nad inteligencją rosyjską i irańską, rozważała, jak rosyjska literatura wpłynęła na rozpowszechnianie idei wolności oraz jaki miała wpływ na rozmaite sfery życia społecznego. • Omówiła m. in. zagadnienia kultury i języka, ukazała grupy kulturotwórcze jako konkretne zjawisko na tle abstrakcyjnego fenomenu kultury, postawiła pytania o istotę języka i jego rolę w kulturze. Zajęła się analizą problemową wybranych zjawisk zachodzących w omawianych państwach, snuła rozważania o pierwszym symbolu identyfikacji grupowej społeczeństwa, oceniła rolę prekursorów idei indywidualizmu w Iranie i Rosji, dokonała także interesujących porównań i podsumowań. • Celem autorki było przede wszystkim przedstawienie, w jaki sposób kultury „komunikują się”, jak przebiega dialog między ludźmi, należącymi do różnych kultur oraz jakie są i mogą być skutki dobrego lub złego zrozumienia partnera w dialogu. • Opracowała : Barbara Misiarz • Publiczna Biblioteka Pedagogiczna w Poznaniu
foo