• Szesnastoletnia Julka Kielecka nie ma lekko. W rodzinie nieustające kłótnie — dzień w dzień Julka kłóci się z matką, ale nie uważa, żeby to była jej wina, skoro matka kłóci się z wszystkimi. Ojciec się wyprowadził, aby czasowo załagodzić nieporozumienia, jednak najwyraźniej jest coraz gorzej. Z chłopakiem, Kamilem, Julka też coraz mniej się rozumie. Kamil najwyraźniej nie ma już do niej cierpliwości, bo wcale nie rozpacza, że spędzą osobno wakacje. Zresztą Julka na wszystko narzeka, wszystkich obarcza winą za swoje beznadziejne samopoczucie, a prawda jest taka, że nie potrafi ponosić konsekwencji własnych wyborów i działań. Dociera to do niej dopiero, gdy na wakacjach nad morzem zaprzyjaźnia się z Wiktorią — bezpośrednią, żywiołową i bardzo konkretną dziewczyną. Wiktoria wciąga ją też w świat surferów, nies­komp­liko­wany­ch imprezowych chłopaków, z których jeden wyraźnie interesuje się Julką. • Pod wpływem nowej przyjaźni, która przetrwała wakacje, Julka wyraźnie, choć z trudem, dojrzewa. Powoli prze­wart­ości­owuj­e swoje życie i stara się wyjść na prostą. • Dość ciekawa powieść o dorastaniu, dojrzewaniu, pierwszych miłościach, choć jak dla mnie, zupełnie zbędne, a wręcz rażące są w niej wulgaryzmy. To, że młodzież (i nie tylko) dookoła klnie jak szewcy, to nie znaczy, że to samo musimy jeszcze czytać. Wszak powieść zalicza się do literatury pięknej, która, nie wiedzieć czemu, też się zwulgaryzowała, i nikt się już temu nie dziwi.
Autorka w swojej pracy w nowatorski sposób podjęła się omówieniu zagadnienia, w jaki sposób kultura odpowiedziała na przebieg modernizacji na terenach Rosji i Iranu przełomu XIX i XX wieku. • W swej wnikliwej rozprawie zajęła się szerokim spektrum problemów. Głównym zamiarem badaczki było uwidocznienie zarówno wspólnych cech, jak i różnic w przemianach obu państw. Ukazała podobieństwa w początkowej reakcji kultury rosyjskiej i irańskiej na kulturę zachodnią – fascynację nią, a jednocześnie pragnienie niezależności i przywiązanie do tradycji. • Skupiła się przede wszystkim na badaniach nad inteligencją rosyjską i irańską, rozważała, jak rosyjska literatura wpłynęła na rozpowszechnianie idei wolności oraz jaki miała wpływ na rozmaite sfery życia społecznego. • Omówiła m. in. zagadnienia kultury i języka, ukazała grupy kulturotwórcze jako konkretne zjawisko na tle abstrakcyjnego fenomenu kultury, postawiła pytania o istotę języka i jego rolę w kulturze. Zajęła się analizą problemową wybranych zjawisk zachodzących w omawianych państwach, snuła rozważania o pierwszym symbolu identyfikacji grupowej społeczeństwa, oceniła rolę prekursorów idei indywidualizmu w Iranie i Rosji, dokonała także interesujących porównań i podsumowań. • Celem autorki było przede wszystkim przedstawienie, w jaki sposób kultury „komunikują się”, jak przebiega dialog między ludźmi, należącymi do różnych kultur oraz jakie są i mogą być skutki dobrego lub złego zrozumienia partnera w dialogu. • Opracowała : Barbara Misiarz • Publiczna Biblioteka Pedagogiczna w Poznaniu
foo