„Korowód” to dość nietypowa powieść. Opowiada o ludziach, których historie łączą się mimo dzielących ich lat, a nawet stuleci. Nie jest to jedna prosta opowieść, lecz zbiór historii kilku bohaterów, które początkowo wydają się niezależne, jednak z czasem okazuje się, że tworzą ze sobą większą, spójną całość. • Akcja powieści rozpoczyna się w 1549 roku, kiedy czeladnik drukarski Paweł Wrona ucieka przed prześladowcami. Następnie poznajemy kolejnych bohaterów, między innymi Feliksa, który podczas morskiego sztormu pisze listy do ukochanej Marianny. Barbarę Brzozowską, popularną pisarkę z okresu międzywojennego. Genialnego matematyka Tomasza Wilczewskiego, który mógł mieć związek z próbami złamania kodu Enigmy. W powieści pojawia się również współczesny bohater – Jakub. Młody chłopak spędzający wakacje w 1992 roku u wuja Krzycha. • Najważniejszym elementem książki są powiązania pomiędzy poszczególnymi historiami. Każda z nich w pewien sposób wynika z poprzedniej, tworząc tytułowy „korowód” ludzkich losów. Bohaterowie pozostawiają po sobie ślady, które wpływają na życie innych ludzi, często wiele lat później. Pokazuje to, że życie człowieka nie jest całkowicie odizolowane od losów innych osób, a nawet pozornie niewielkie decyzje mogą mieć znaczenie dla kolejnych pokoleń. • „Korowód” porusza wiele ważnych tematów, takich jak przemijanie, upływ czasu, wpływ przeszłości na teraźniejszość, miłość, samotność, strach, podejmowanie ryzyka, marzenia oraz potrzeba tworzenia. Autor zastanawia się również nad granicą pomiędzy prawdą a fikcją oraz nad tym, jak wydarzenia z życia jednego człowieka mogą oddziaływać na życie innych. Ciekawa jest także konstrukcja powieści. Jakub Małecki wykorzystuje różne formy narracji, między innymi listy, pamiętnik oraz klasyczną powieściowość. Historia przedstawiana jest z różnych perspektyw czasowych. Jest to całkiem ciekawa proza. Polecam zatem gorąco.

Każde życie zawiera w sobie cząstkę życiorysów i historii przeszłych, które otrzymało niejako w spadku od swoich krewnych, rodziców, czy bliskich. Korowód ludzkich losów trwa przez kolejne pokolenia, a echa przeszłości objawiają się w nowych odsłonach i we współczesnych kontekstach. • Wydaje mi się, że ,,Korowód" to najbardziej osobista z wszystkich dotychczasowych powieści Jakuba Małeckiego. To trochę jak rozprawa ze zmorami, czy też cieniami własnej przeszłości, z bagażem nieraz trudnych historii z dzieciństwa i okresu dorastania. Jak to się wszystko przekłada na dorosłe życie? • Pięknie wydana edycyjnie przez krakowskie wydawnictwo SQN książka to dodatkowa przyjemność obcowania z tą powieścią. Intrygująca okładka, niedokończone fragmenty wspomnień, pusty ostatni rozdział, to zaproszenie do pobudzenia czytelniczej fantazji. Książka nie jest zamknięta, tak jak życie jej autora - czte­rdzi­esto­dwul­etniego Jakuba Małeckiego. Puste kartki czekają na swój dalszy ciąg.

Nowy i zupełny inny Małecki. W „Korowodzie” spotykamy kilkoro rozrzuconych po całym stuleciu bohaterów: Feliksa, Barbarę Brzozowską, Tomasza Wilczewskiego i Jakuba M. Każde z nich krąży po zupełnie innej czas­oprz­estr­zeni­, ma inne problemy, cele i potrzeby. Co łączy mężczyznę przelewającego na papier swoje płomienne wyznania, wytrwałą pisarkę, genialnego matematyka i mężczyznę z cieniem? Nie jest to typowy zbiór opowiadań: każde mocno oddziałuje na kolejne. Książka do przeżycia w ciszy i skupieniu. Kameralna i intymna.

Przerost formy nad treścią.