• „Pomruk ciszy”, który stanowi kontynuację serii „Miedzy jeziorami” autorstwa Magdaleny Wala, to ta sama historia czasów wojennych, w których mazurzy stali się swojego rodzaju nie państwowcami. • Niby już nie Polacy, jeszcze nie Niemcy, a mimo wszystko w swojej tożsamości nadal mazurzy, w których płynie tak samo wartka i oddana patriotyczna krew, uczucia, pragnienia i nadzieja, że w końcu uda im się znaleźć dla siebie właściwe miejsce na ziemi. • „ Pomruk ciszy” to historia widziana oczami Libasia Schimanskiego, który po wojennych trudach, walczy o siebie, swoją godność, znalezienie miejsca w nowym powojennym świecie w taki sposób, aby to co jeszcze przed wojną było jego „konikiem” miało szansę stać się dla niego przepustką na dalsze życie. • Historia o emocjach, uczuciach, uprzedzeniach i przekonaniach, których w powojennym świecie, kiedy to jeden terror zastąpiony został innym nie brakowało, ale też o miłości, która nie baczy na różnice światopoglądowe, rasowe, wyznaniowe, czy narodowościowe i dotyka ludzi bez względu na wszystko. • Ufam, że zakończenie jakie zaproponowała autorka a które daje czytelnikom nadzieję, na poznanie dalszych losów Libasia i Heleny, pozwoli nam w niedalekiej przyszłości poznać co stało się udziałem tej pary bohaterów i jak zakończy się cała seria, w której „Między jeziorami” przyszło żyć przeróżnym narodom, aby pomimo uprzedzeń i przeciwności stworzyć pomiędzy nimi miejsce dla siebie i swojej przyszłości.
Autorka w swojej pracy w nowatorski sposób podjęła się omówieniu zagadnienia, w jaki sposób kultura odpowiedziała na przebieg modernizacji na terenach Rosji i Iranu przełomu XIX i XX wieku. • W swej wnikliwej rozprawie zajęła się szerokim spektrum problemów. Głównym zamiarem badaczki było uwidocznienie zarówno wspólnych cech, jak i różnic w przemianach obu państw. Ukazała podobieństwa w początkowej reakcji kultury rosyjskiej i irańskiej na kulturę zachodnią – fascynację nią, a jednocześnie pragnienie niezależności i przywiązanie do tradycji. • Skupiła się przede wszystkim na badaniach nad inteligencją rosyjską i irańską, rozważała, jak rosyjska literatura wpłynęła na rozpowszechnianie idei wolności oraz jaki miała wpływ na rozmaite sfery życia społecznego. • Omówiła m. in. zagadnienia kultury i języka, ukazała grupy kulturotwórcze jako konkretne zjawisko na tle abstrakcyjnego fenomenu kultury, postawiła pytania o istotę języka i jego rolę w kulturze. Zajęła się analizą problemową wybranych zjawisk zachodzących w omawianych państwach, snuła rozważania o pierwszym symbolu identyfikacji grupowej społeczeństwa, oceniła rolę prekursorów idei indywidualizmu w Iranie i Rosji, dokonała także interesujących porównań i podsumowań. • Celem autorki było przede wszystkim przedstawienie, w jaki sposób kultury „komunikują się”, jak przebiega dialog między ludźmi, należącymi do różnych kultur oraz jakie są i mogą być skutki dobrego lub złego zrozumienia partnera w dialogu. • Opracowała : Barbara Misiarz • Publiczna Biblioteka Pedagogiczna w Poznaniu
foo