• Lato'39. Jeszcze żyjemy • Autor: Marcin Zaborski • Moja ocena: ★★★★★★★☆☆☆ (7/10) • Bardzo ciekawa publikacja, która pozwoliła mi spojrzeć na rok 1939 z nieco innej perspektywy niż ta, do której przywykłem. Zamiast koncentrować się na decyzjach polityków, działaniach wojennych czy suchych faktach historycznych, autor pokazuje codzienność zwykłych ludzi – czytelników ówczesnej prasy, przechodniów, młodzieży bawiącej się na plaży czy osób żyjących jeszcze w przekonaniu, że normalne życie będzie toczyć się dalej. • Uważam, że poznanie takiej perspektywy jest równie istotne jak analiza samych wydarzeń historycznych. Książka nie wnosi może wielu nowych faktów, ale bardzo dobrze naświetla obszary, które często pozostają na marginesie opowieści o wybuchu II wojny światowej. Dzięki temu łatwiej zrozumieć atmosferę tamtych miesięcy i sposób, w jaki zwykli ludzie postrzegali rzeczywistość tuż przed katastrofą. • To wartościowa i warta uwagi lektura, szczególnie dla osób zain­tere­sowa­nych­ historią widzianą oczami zwyczajnych ludzi. • 📖 21:35 · 13.07.2026 · 68/2026 · (P)
  • Autor wprowadza w życie toczące się na moment przed wybuchem wojny. Czym żył świat, czym żyli zwykli ludzie, jakie mieli problemy, radości o czym plotkowano. Czyta się świetnie! No i ta perspektywa czytelnika, który wie co stanie się za moment...Polecam!
Autorka w swojej pracy w nowatorski sposób podjęła się omówieniu zagadnienia, w jaki sposób kultura odpowiedziała na przebieg modernizacji na terenach Rosji i Iranu przełomu XIX i XX wieku. • W swej wnikliwej rozprawie zajęła się szerokim spektrum problemów. Głównym zamiarem badaczki było uwidocznienie zarówno wspólnych cech, jak i różnic w przemianach obu państw. Ukazała podobieństwa w początkowej reakcji kultury rosyjskiej i irańskiej na kulturę zachodnią – fascynację nią, a jednocześnie pragnienie niezależności i przywiązanie do tradycji. • Skupiła się przede wszystkim na badaniach nad inteligencją rosyjską i irańską, rozważała, jak rosyjska literatura wpłynęła na rozpowszechnianie idei wolności oraz jaki miała wpływ na rozmaite sfery życia społecznego. • Omówiła m. in. zagadnienia kultury i języka, ukazała grupy kulturotwórcze jako konkretne zjawisko na tle abstrakcyjnego fenomenu kultury, postawiła pytania o istotę języka i jego rolę w kulturze. Zajęła się analizą problemową wybranych zjawisk zachodzących w omawianych państwach, snuła rozważania o pierwszym symbolu identyfikacji grupowej społeczeństwa, oceniła rolę prekursorów idei indywidualizmu w Iranie i Rosji, dokonała także interesujących porównań i podsumowań. • Celem autorki było przede wszystkim przedstawienie, w jaki sposób kultury „komunikują się”, jak przebiega dialog między ludźmi, należącymi do różnych kultur oraz jakie są i mogą być skutki dobrego lub złego zrozumienia partnera w dialogu. • Opracowała : Barbara Misiarz • Publiczna Biblioteka Pedagogiczna w Poznaniu
foo