• „Wyrok” to krótka, gęsta w znaczeniach powieść osadzona w realiach końca II wojny światowej i pierwszych miesięcy po jej zakończeniu. Punktem wyjścia fabuły jest pozornie prosta misja. Dwaj mężczyźni, Franciszek Strzelecki i Czesław Majda, otrzymują zadanie odnalezienia i wykonania wyroku śmierci na domniemanym kolaborancie. Wyruszają w pościg przez górskie wsie, lasy i odludne tereny, przekonani, że wykonują sprawiedliwy rozkaz. • W miarę rozwoju wydarzeń książka coraz mniej przypomina thriller czy powieść sensacyjną. Sam pościg staje się przede wszystkim pretekstem do pokazania świata, w którym wojna zatarła granice między dobrem i złem. Bohaterowie, obciążeni własną przeszłością i przemocą, której się dopuszczali, zaczynają konfrontować się z pytaniami o winę, odpo­wied­zial­ność­, możliwość odkupienia oraz sens wykonywania rozkazów. • Nie jest to powieść o wartkiej akcji, ale buduje napięcie w sposób narastający, dodatkowo wzbudza niepewność w czytelniku. Mnóstwo w niej niedopowiedzeń. Ważniejszy jednak od samej treści jest zastosowany przez autorkę bardzo oszczędzany, aczkolwiek poetycki i sugestywny język. Wszelkie opisy krajobrazów mają tu zatem odzwierciedlać stan psychiczny bohaterów. Stan ich umysłów jest niezmiernie istotny dla oddania atmosfery sytuacji i poddania jej własnej refleksji. Bardzo ambitna jest to rzecz. Polecam.
Autorka w swojej pracy w nowatorski sposób podjęła się omówieniu zagadnienia, w jaki sposób kultura odpowiedziała na przebieg modernizacji na terenach Rosji i Iranu przełomu XIX i XX wieku. • W swej wnikliwej rozprawie zajęła się szerokim spektrum problemów. Głównym zamiarem badaczki było uwidocznienie zarówno wspólnych cech, jak i różnic w przemianach obu państw. Ukazała podobieństwa w początkowej reakcji kultury rosyjskiej i irańskiej na kulturę zachodnią – fascynację nią, a jednocześnie pragnienie niezależności i przywiązanie do tradycji. • Skupiła się przede wszystkim na badaniach nad inteligencją rosyjską i irańską, rozważała, jak rosyjska literatura wpłynęła na rozpowszechnianie idei wolności oraz jaki miała wpływ na rozmaite sfery życia społecznego. • Omówiła m. in. zagadnienia kultury i języka, ukazała grupy kulturotwórcze jako konkretne zjawisko na tle abstrakcyjnego fenomenu kultury, postawiła pytania o istotę języka i jego rolę w kulturze. Zajęła się analizą problemową wybranych zjawisk zachodzących w omawianych państwach, snuła rozważania o pierwszym symbolu identyfikacji grupowej społeczeństwa, oceniła rolę prekursorów idei indywidualizmu w Iranie i Rosji, dokonała także interesujących porównań i podsumowań. • Celem autorki było przede wszystkim przedstawienie, w jaki sposób kultury „komunikują się”, jak przebiega dialog między ludźmi, należącymi do różnych kultur oraz jakie są i mogą być skutki dobrego lub złego zrozumienia partnera w dialogu. • Opracowała : Barbara Misiarz • Publiczna Biblioteka Pedagogiczna w Poznaniu
foo