• Raynor Winn i jej mąż Moth Walker wchodzą właśnie w okres stabilizacji i spokoju: stworzyli pełen miłości dom, wychowali dzieci, hodowali zwierzęta, przyjmowali wczasowiczów, co pozwalało na utrzymanie domu i gospodarstwa. W ciągu jednego strasznego tygodnia Raynor i Moth tracą wszystkie doczesne dobra, których byli przywiązani. Najpierw pada diagnoza o nieuleczalnej chorobie męża. Wkrótce potem komornik zajmuje ich dom i farmę, zostawiając im sumę pieniędzy starczącą zaledwie na jedzenie. Niepewni co do przyszłości, decydują się na przygodę życia. Pakują tylko niezbędny ekwipunek i ruszają w podróż o długości ponad tysiąca kilometrów wzdłuż południowo-zachodniego Wybrzeża Wielkiej Brytanii. Słone ścieżki to pełen surowego piękna zapis wspomnień z pieszej wędrówki przez skaliste wybrzeża Devon i Kornwalii. Jest to jednak również przejmująca powieść o doświadczeniu bezdomności, trudach godzenia się z losem, odkupieńczej roli wędrówki i miłości. Z pewnością spodoba się Czytelnikom szukającym niespiesznej lektury.
Autorka w swojej pracy w nowatorski sposób podjęła się omówieniu zagadnienia, w jaki sposób kultura odpowiedziała na przebieg modernizacji na terenach Rosji i Iranu przełomu XIX i XX wieku. • W swej wnikliwej rozprawie zajęła się szerokim spektrum problemów. Głównym zamiarem badaczki było uwidocznienie zarówno wspólnych cech, jak i różnic w przemianach obu państw. Ukazała podobieństwa w początkowej reakcji kultury rosyjskiej i irańskiej na kulturę zachodnią – fascynację nią, a jednocześnie pragnienie niezależności i przywiązanie do tradycji. • Skupiła się przede wszystkim na badaniach nad inteligencją rosyjską i irańską, rozważała, jak rosyjska literatura wpłynęła na rozpowszechnianie idei wolności oraz jaki miała wpływ na rozmaite sfery życia społecznego. • Omówiła m. in. zagadnienia kultury i języka, ukazała grupy kulturotwórcze jako konkretne zjawisko na tle abstrakcyjnego fenomenu kultury, postawiła pytania o istotę języka i jego rolę w kulturze. Zajęła się analizą problemową wybranych zjawisk zachodzących w omawianych państwach, snuła rozważania o pierwszym symbolu identyfikacji grupowej społeczeństwa, oceniła rolę prekursorów idei indywidualizmu w Iranie i Rosji, dokonała także interesujących porównań i podsumowań. • Celem autorki było przede wszystkim przedstawienie, w jaki sposób kultury „komunikują się”, jak przebiega dialog między ludźmi, należącymi do różnych kultur oraz jakie są i mogą być skutki dobrego lub złego zrozumienia partnera w dialogu. • Opracowała : Barbara Misiarz • Publiczna Biblioteka Pedagogiczna w Poznaniu
foo