• Umiłowana • Autor: Toni Morrison • Moja ocena: ★★☆☆☆☆☆☆☆☆ (2/10) • „Umiłowana” okazała się dla mnie książką bardzo słabą i wyraźnie rozczarowującą. Lektura zamiast literackiego poruszenia przyniosła przede wszystkim zniesmaczenie i poczucie obcowania z tekstem ciężkim, nieprzyjemnym oraz nadmiernie przytłaczającym. Powieść jest mroczna, brudna w swojej estetyce i momentami niesmaczna, a nagromadzenie obrazów przemocy i traumy nie prowadzi — w moim odczuciu — do pogłębionej refleksji, lecz raczej do znużenia. • Styl Toni Morrison, często chwalony za poetyckość i wiel­owar­stwo­wość­, wydał mi się chaotyczny i mało przystępny. Narracja jest poszarpana i fragmentaryczna, przez co trudno zaangażować się w losy bohaterów. Symbolika i metaforyka sprawiają wrażenie nadużywanych, a całość traci na spójności i klarowności. • Nie kwestionuję znaczenia poruszanej tematyki ani miejsca powieści w historii literatury, jednak jako czytelnik nie potrafię podzielić zachwytu nad „Umiłowaną”. Dla mnie jest to książka męcząca, przytłaczająca i literacko nieprzekonująca. • Nie polecam. • 📖 21:50 · 14.12.2025 · 111/2025
    +2 trafna
  • Jedna z bardziej wstrząsających książek jakie przeczytałam. Nie daje o sobie zapomnieć. Ukazuje istotę niewolnictwa, które niszczy nie tylko ciało ale i duszę. Opowiada o czarnych kartach z historii Ameryki. Napisane prostym, jasnym językiem. Znakomita proza.
  • Dom zbiegłej z Kentucky niewolnicy jest nawiedzony. Prześladuje go duch dziecka, które zostało zamordowane przez matkę, pragnącą je w ten sposób ocalić od jeszcze gorszego, w jej mniemaniu, losu, czyli od niewolnictwa do końca życia. Zjawa wraca z zaświatów pod postacią młodej dziewczyny, ale z umysłowością dziecka. • Fabuła, oparta na prawdziwej historii, przedstawia dzieje Sethe i jej bliskich. Ich przeszłość, teraźniejszość i przyszłość. To właśnie przeszłość blokuje normalność. Przeszłość Sethe i jej rodziny, a także przeszłość niewolników-wspólna przeszłość Afroamerykanów. To ich brzemię i ich dziedzictwo. Czy można o tym zapomnieć? • „Umiłowana” to piękna i wstrząsająca opowieść o niewolnictwie oraz o okaleczeniach duszy i ciała jakie ono niosło.
Autorka w swojej pracy w nowatorski sposób podjęła się omówieniu zagadnienia, w jaki sposób kultura odpowiedziała na przebieg modernizacji na terenach Rosji i Iranu przełomu XIX i XX wieku. • W swej wnikliwej rozprawie zajęła się szerokim spektrum problemów. Głównym zamiarem badaczki było uwidocznienie zarówno wspólnych cech, jak i różnic w przemianach obu państw. Ukazała podobieństwa w początkowej reakcji kultury rosyjskiej i irańskiej na kulturę zachodnią – fascynację nią, a jednocześnie pragnienie niezależności i przywiązanie do tradycji. • Skupiła się przede wszystkim na badaniach nad inteligencją rosyjską i irańską, rozważała, jak rosyjska literatura wpłynęła na rozpowszechnianie idei wolności oraz jaki miała wpływ na rozmaite sfery życia społecznego. • Omówiła m. in. zagadnienia kultury i języka, ukazała grupy kulturotwórcze jako konkretne zjawisko na tle abstrakcyjnego fenomenu kultury, postawiła pytania o istotę języka i jego rolę w kulturze. Zajęła się analizą problemową wybranych zjawisk zachodzących w omawianych państwach, snuła rozważania o pierwszym symbolu identyfikacji grupowej społeczeństwa, oceniła rolę prekursorów idei indywidualizmu w Iranie i Rosji, dokonała także interesujących porównań i podsumowań. • Celem autorki było przede wszystkim przedstawienie, w jaki sposób kultury „komunikują się”, jak przebiega dialog między ludźmi, należącymi do różnych kultur oraz jakie są i mogą być skutki dobrego lub złego zrozumienia partnera w dialogu. • Opracowała : Barbara Misiarz • Publiczna Biblioteka Pedagogiczna w Poznaniu
foo