• Nosiwoda Mendel • Autor: Joseph Roth • Moja ocena: ★★★★★★★☆☆☆ (7/10) • Dość lekki, jak na Josepha Rotha, zbiór opowiadań. Każde z nich ma własną fabułę i własnych bohaterów, jednak w całej książce dostrzegam również drugie, szersze przesłanie. Mam wrażenie, że jest to w pewnym sensie swoista księga wspomnień – zapis świata, który już właściwie przeminął. • Akcja opowiadań rozgrywa się przede wszystkim we wschodniej Galicji, przedstawionej jako kraina wielu kultur, języków i religii. To właśnie ten wielokulturowy charakter tego świata wydał mi się szczególnie interesujący. W poszczególnych historiach wyraźnie dominują postacie żydowskie, pokazane jednak nie przez wielkie wydarzenia historyczne, lecz przede wszystkim przez ich zwyczajną, skromną codzienność. • Roth potrafi z pozornie niewielkich historii wydobyć szerszy obraz epoki. Dzięki temu opowiadania nie są wyłącznie osobnymi fabułami, ale składają się na obraz konkretnego świata i ludzi, którzy w nim żyli. Właśnie to drugie dno książki uważam za jej największą wartość. • Książka jest interesująca, napisana w char­akte­ryst­yczn­ym dla Rotha stylu i dobrze pokazuje jego zainteresowanie światem dawnej Galicji. • Polecam. • 📖 23:32 · 07.08.2026 · 76/2026 · (P)
    +2 trafna
Autorka w swojej pracy w nowatorski sposób podjęła się omówieniu zagadnienia, w jaki sposób kultura odpowiedziała na przebieg modernizacji na terenach Rosji i Iranu przełomu XIX i XX wieku. • W swej wnikliwej rozprawie zajęła się szerokim spektrum problemów. Głównym zamiarem badaczki było uwidocznienie zarówno wspólnych cech, jak i różnic w przemianach obu państw. Ukazała podobieństwa w początkowej reakcji kultury rosyjskiej i irańskiej na kulturę zachodnią – fascynację nią, a jednocześnie pragnienie niezależności i przywiązanie do tradycji. • Skupiła się przede wszystkim na badaniach nad inteligencją rosyjską i irańską, rozważała, jak rosyjska literatura wpłynęła na rozpowszechnianie idei wolności oraz jaki miała wpływ na rozmaite sfery życia społecznego. • Omówiła m. in. zagadnienia kultury i języka, ukazała grupy kulturotwórcze jako konkretne zjawisko na tle abstrakcyjnego fenomenu kultury, postawiła pytania o istotę języka i jego rolę w kulturze. Zajęła się analizą problemową wybranych zjawisk zachodzących w omawianych państwach, snuła rozważania o pierwszym symbolu identyfikacji grupowej społeczeństwa, oceniła rolę prekursorów idei indywidualizmu w Iranie i Rosji, dokonała także interesujących porównań i podsumowań. • Celem autorki było przede wszystkim przedstawienie, w jaki sposób kultury „komunikują się”, jak przebiega dialog między ludźmi, należącymi do różnych kultur oraz jakie są i mogą być skutki dobrego lub złego zrozumienia partnera w dialogu. • Opracowała : Barbara Misiarz • Publiczna Biblioteka Pedagogiczna w Poznaniu
foo