• "Średniowiecze w liczbach" • Autor: Kamil Janicki. Moja ocena: 8/10. • Średniowiecze w liczbach to interesująca i oryginalna publikacja, która może być uznana za swoisty podręcznik do statystyki historycznej. Książka zaskakuje nie tylko treścią, ale także formą – i to w bardzo pozytywny sposób. Autor skutecznie łączy twarde dane z przeszłości z przystępnym stylem narracji, co sprawia, że statystyki stają się zrozumiałe i angażujące nawet dla osób, które na co dzień nie interesują się liczbami. • Książka jest podzielona na 29 tematycznych, zwięzłych rozdziałów, co czyni ją uporządkowaną i łatwą w odbiorze. Każdy rozdział dotyczy innego aspektu średniowiecza – od demografii, przez gospodarkę, aż po kwestie związane z wojskowością i religią. Taka struktura umożliwia czytelnikowi szybkie przyswajanie wiedzy i porównywanie danych w różnych kontekstach. • Zdecydowanie polecam tę pozycję osobom, które interesują się historią, a zwłaszcza tym, którzy cenią sobie statystyczne podejście do badania przeszłości. Książka z pewnością przypadnie do gustu tym, którzy lubią analizować liczby w historycznych ramach, ale także tym, którzy chcą pogłębić swoją wiedzę o średniowieczu w bardziej nietypowy sposób. • ** 23:53 * 28.01.2025 * 08/2025 *
Autorka w swojej pracy w nowatorski sposób podjęła się omówieniu zagadnienia, w jaki sposób kultura odpowiedziała na przebieg modernizacji na terenach Rosji i Iranu przełomu XIX i XX wieku. • W swej wnikliwej rozprawie zajęła się szerokim spektrum problemów. Głównym zamiarem badaczki było uwidocznienie zarówno wspólnych cech, jak i różnic w przemianach obu państw. Ukazała podobieństwa w początkowej reakcji kultury rosyjskiej i irańskiej na kulturę zachodnią – fascynację nią, a jednocześnie pragnienie niezależności i przywiązanie do tradycji. • Skupiła się przede wszystkim na badaniach nad inteligencją rosyjską i irańską, rozważała, jak rosyjska literatura wpłynęła na rozpowszechnianie idei wolności oraz jaki miała wpływ na rozmaite sfery życia społecznego. • Omówiła m. in. zagadnienia kultury i języka, ukazała grupy kulturotwórcze jako konkretne zjawisko na tle abstrakcyjnego fenomenu kultury, postawiła pytania o istotę języka i jego rolę w kulturze. Zajęła się analizą problemową wybranych zjawisk zachodzących w omawianych państwach, snuła rozważania o pierwszym symbolu identyfikacji grupowej społeczeństwa, oceniła rolę prekursorów idei indywidualizmu w Iranie i Rosji, dokonała także interesujących porównań i podsumowań. • Celem autorki było przede wszystkim przedstawienie, w jaki sposób kultury „komunikują się”, jak przebiega dialog między ludźmi, należącymi do różnych kultur oraz jakie są i mogą być skutki dobrego lub złego zrozumienia partnera w dialogu. • Opracowała : Barbara Misiarz • Publiczna Biblioteka Pedagogiczna w Poznaniu
foo