• 21 letnia Rebeka Bayliss mieszka w Londynie, pracuje w księgarni i właśnie wynajęła samodzielne mieszkanko. Wszystko jej się dobrze układa, aż tu pewnego dnia dostaje spóźniony o miesiąc list o ciężkiej chorobie matki. Zdąży ją jeszcze odwiedzić na dzień przed śmiercią i dowiedzieć się kilku szczegółów o rodzinie. Po tym smutnym wydarzeniu Rebeka postanawia pojechać do dziadka, o którego istnieniu dotychczas nie wiedziała – jak się okazuje, żyjącego dostatnio słynnego malarza. • W Kornwalii sprawy przybierają dziwny obrót. Dziadkiem opiekuje się synowa, a jego przystojny wnuk prowadzi podejrzane interesy. Jak by tego było mało, pewien tajemniczy i o podejrzanej reputacji konserwator antyków najwyraźniej zaskarbił sobie zaufanie starszego pana. Młodziutka i niedoświadczona Rebeka będzie musiała wyrobić sobie własne zdanie o otaczających ją członkach świeżo odnalezionej rodziny. • Powieść, jak zwykle u tej autorki, o relacjach rodzinnych, skrywanych tajemnicach, a wszystko wkomponowane w przepiękny krajobraz surowej, zimowej Kornwalii. • Przyjemnie się czyta, nawet pomijając kiczowate zakończenie.
Autorka w swojej pracy w nowatorski sposób podjęła się omówieniu zagadnienia, w jaki sposób kultura odpowiedziała na przebieg modernizacji na terenach Rosji i Iranu przełomu XIX i XX wieku. • W swej wnikliwej rozprawie zajęła się szerokim spektrum problemów. Głównym zamiarem badaczki było uwidocznienie zarówno wspólnych cech, jak i różnic w przemianach obu państw. Ukazała podobieństwa w początkowej reakcji kultury rosyjskiej i irańskiej na kulturę zachodnią – fascynację nią, a jednocześnie pragnienie niezależności i przywiązanie do tradycji. • Skupiła się przede wszystkim na badaniach nad inteligencją rosyjską i irańską, rozważała, jak rosyjska literatura wpłynęła na rozpowszechnianie idei wolności oraz jaki miała wpływ na rozmaite sfery życia społecznego. • Omówiła m. in. zagadnienia kultury i języka, ukazała grupy kulturotwórcze jako konkretne zjawisko na tle abstrakcyjnego fenomenu kultury, postawiła pytania o istotę języka i jego rolę w kulturze. Zajęła się analizą problemową wybranych zjawisk zachodzących w omawianych państwach, snuła rozważania o pierwszym symbolu identyfikacji grupowej społeczeństwa, oceniła rolę prekursorów idei indywidualizmu w Iranie i Rosji, dokonała także interesujących porównań i podsumowań. • Celem autorki było przede wszystkim przedstawienie, w jaki sposób kultury „komunikują się”, jak przebiega dialog między ludźmi, należącymi do różnych kultur oraz jakie są i mogą być skutki dobrego lub złego zrozumienia partnera w dialogu. • Opracowała : Barbara Misiarz • Publiczna Biblioteka Pedagogiczna w Poznaniu
foo