• Poznajemy nowych bohaterów i witamy się ze starymi. Lecz czytając tę książkę nie możesz być ich pewny. Na jednej stronie jesteś przekonany, że ktoś zasługuje na śmierć, by chwilę później błagać o jego ratunek. Nie każdy tutaj jest oczywisty dla czytelnika. W miarę rozwoju historii dowiadujemy się ilu jest i gdzie skryli się przyjaciele Synów. A uwierzcie, jest ich więcej niż się zdaje. • Autor mnie nie zawiódł, Wyjce dalej są moimi ulubionymi bohaterami. To bardzo pokręcone osobniki, ale pokazują że przyjaźnie zawarte w Instytucie mogą trwać do końca. Podoba mi się ich siła zrodzona z miłości do członków watahy. Są jak rodzina zawsze można na nich polegać. Przy tym dodają historii humoru. Są trochę jak studenci. Mają w głowie samo sranie, a przy tym są jednymi z najlepszych żołnierzy. • Pirece Brown serwuje nam prawie 600 stron fantastycznego finału kosmicznej wojny o wolność. Świetnie poprowadził czytelników do końca swojej historii. Odpowiednio długo trzymał w napięciu i potrafił zaskoczyć w najmniej spodziewanym momencie. Najbardziej zaskakiwał przy tworzeniu relacji międzyludzkich. Zaczynały się przyjaźnić osoby po których bym się tego nie spodziewała, a wrogami potrafili się stać tak dobrze znane nam osoby. Dla mnie jest to jedna z najlepszych trylogii jakie czytałam. Czuję, że często będę wracać do tej powieści.
Autorka w swojej pracy w nowatorski sposób podjęła się omówieniu zagadnienia, w jaki sposób kultura odpowiedziała na przebieg modernizacji na terenach Rosji i Iranu przełomu XIX i XX wieku. • W swej wnikliwej rozprawie zajęła się szerokim spektrum problemów. Głównym zamiarem badaczki było uwidocznienie zarówno wspólnych cech, jak i różnic w przemianach obu państw. Ukazała podobieństwa w początkowej reakcji kultury rosyjskiej i irańskiej na kulturę zachodnią – fascynację nią, a jednocześnie pragnienie niezależności i przywiązanie do tradycji. • Skupiła się przede wszystkim na badaniach nad inteligencją rosyjską i irańską, rozważała, jak rosyjska literatura wpłynęła na rozpowszechnianie idei wolności oraz jaki miała wpływ na rozmaite sfery życia społecznego. • Omówiła m. in. zagadnienia kultury i języka, ukazała grupy kulturotwórcze jako konkretne zjawisko na tle abstrakcyjnego fenomenu kultury, postawiła pytania o istotę języka i jego rolę w kulturze. Zajęła się analizą problemową wybranych zjawisk zachodzących w omawianych państwach, snuła rozważania o pierwszym symbolu identyfikacji grupowej społeczeństwa, oceniła rolę prekursorów idei indywidualizmu w Iranie i Rosji, dokonała także interesujących porównań i podsumowań. • Celem autorki było przede wszystkim przedstawienie, w jaki sposób kultury „komunikują się”, jak przebiega dialog między ludźmi, należącymi do różnych kultur oraz jakie są i mogą być skutki dobrego lub złego zrozumienia partnera w dialogu. • Opracowała : Barbara Misiarz • Publiczna Biblioteka Pedagogiczna w Poznaniu
foo