Tilda za jeden euro nabywa zrujnowany dom w opuszczonej wiosce Botigalli na Sardynii. Chce go wyremontować, ale przede wszystkim ukryć się w nim przed bolesnymi wspomnieniami. Nie jest to jednak początek romantycznej historii. Wręcz przeciwnie. Ta powieść Very Buck to pełzający koszmar wydobywający się martwych, wydawałoby się murów opuszczonej wioski. • Jesienią 1982 roku w Botigalli doszło do straszliwej zbrodni, po której wieś opustoszała. Tilda dowiaduje się o tym od miejscowego dziennikarza Enzo, który od lat zajmuje się wyjaśnianiem tej tragedii. Enzo wie także, że wioska nie tak całkiem opustoszała. Podstarzały Silvo to ostatni mieszkaniec i zarazem świadek tragedii z 1982 roku. Jednak namówienie go do zwierzeń wydaje się zadaniem przerastającym Enzo. • Tilda nie chce zbytnio przejmować się przeszłością miejsca w którym zamieszkała, do czasu, aż nie zaczną wokół niej dziać się dziwne i coraz bardziej niepokojące rzeczy. • Konstrukcja książki Very Buck nie pozwala jednoznacznie przypisać do niej literackiego gatunku. Gdy zaczyna ziać grozą przypomina thriller, potem zamienia się w kryminalną zagadkę, by ostatecznie przybrać zabarwienie społeczno-obyczajowej refleksji. Dużo się dzieje w książce. Wielowarstwowa narracja nie pozwala zaczerpnąć oddechu. Dzięki wspomnieniom Franki czytelnik ma pewność, że w końcu dowie się, co takiego wydarzyło się w Botigalli. Czy będzie to miało wpływ na współczesne życie Tildy i jak zakończy się śledztwo Enza? Frapujące zagadki, które budują fabularne napięcie. I chociaż mam pewne wątpliwości co do wiarygodności powiązania wszystkich wątków, kupuję w całości historię ,,Mrocznego lata" i chętnie polecam jako lekturę na wakacyjne wieczory.