• Był dwór, nie ma dworu. Reforma rolna w Polsce • Autor: Anna Wylegała • Moja ocena: ★★★★★★★★★☆ (9/10) • Rewelacyjna publikacja poświęcona tematowi, który – przynajmniej w moim odczuciu – wciąż jest stosunkowo rzadko obecny w szerszej literaturze historycznej, czyli reformie rolnej w Polsce. To zagadnienie ważne, a jednocześnie bardzo złożone, ponieważ jego skutki dotknęły wielu różnych grup społecznych i trudno patrzeć na nie wyłącznie z jednej perspektywy. • Dzięki tej publikacji mogłem spojrzeć na reformę rolną szerzej i spokojniej, poznając doświadczenia oraz punkt widzenia różnych stron. To dla mnie jedna z największych wartości tej książki – autorka nie ogranicza się do jednego, z góry przyjętego obrazu wydarzeń, lecz pokazuje ludzi uwikłanych w cały proces i ich różne sposoby postrzegania zachodzących zmian. • Książka jest napisana klarownie i merytorycznie. Widać bardzo solidne przygotowanie warsztatowe – publikacja opatrzona jest licznymi przypisami oraz bogatą bibliografią, dzięki czemu można potraktować ją nie tylko jako ciekawą lekturę, ale również jako poważne opracowanie historyczne. • Jednocześnie nie jest to książka pozbawiona czynnika ludzkiego. Czytamy o odczuciach, emocjach i przemyśleniach osób, które znalazły się w samym środku zachodzących przemian. Poznajemy nie tylko sam mechanizm reformy, ale również ludzi, którzy musieli się w nim odnaleźć i funkcjonować w nowych realiach. Dzięki temu całość nie staje się suchym opisem decyzji admi­nist­racy­jnyc­h i zmian własnościowych, lecz pozostaje historią konkretnych osób i ich doświadczeń. • To właśnie połączenie rzetelności naukowej z ludzką perspektywą uważam za największy atut tej publikacji. • Publikację szczerze polecam. • 📖 23:03 · 13.09.2026 · 89/2026 · (P)
    +2 trafna
Autorka w swojej pracy w nowatorski sposób podjęła się omówieniu zagadnienia, w jaki sposób kultura odpowiedziała na przebieg modernizacji na terenach Rosji i Iranu przełomu XIX i XX wieku. • W swej wnikliwej rozprawie zajęła się szerokim spektrum problemów. Głównym zamiarem badaczki było uwidocznienie zarówno wspólnych cech, jak i różnic w przemianach obu państw. Ukazała podobieństwa w początkowej reakcji kultury rosyjskiej i irańskiej na kulturę zachodnią – fascynację nią, a jednocześnie pragnienie niezależności i przywiązanie do tradycji. • Skupiła się przede wszystkim na badaniach nad inteligencją rosyjską i irańską, rozważała, jak rosyjska literatura wpłynęła na rozpowszechnianie idei wolności oraz jaki miała wpływ na rozmaite sfery życia społecznego. • Omówiła m. in. zagadnienia kultury i języka, ukazała grupy kulturotwórcze jako konkretne zjawisko na tle abstrakcyjnego fenomenu kultury, postawiła pytania o istotę języka i jego rolę w kulturze. Zajęła się analizą problemową wybranych zjawisk zachodzących w omawianych państwach, snuła rozważania o pierwszym symbolu identyfikacji grupowej społeczeństwa, oceniła rolę prekursorów idei indywidualizmu w Iranie i Rosji, dokonała także interesujących porównań i podsumowań. • Celem autorki było przede wszystkim przedstawienie, w jaki sposób kultury „komunikują się”, jak przebiega dialog między ludźmi, należącymi do różnych kultur oraz jakie są i mogą być skutki dobrego lub złego zrozumienia partnera w dialogu. • Opracowała : Barbara Misiarz • Publiczna Biblioteka Pedagogiczna w Poznaniu
foo