• Ostatnio kompletnie nie ciągnie mnie do beletrystyki. Chętnie sięgam po wszelkie biografie, czy reportaże, ale fikcję literacką czyta mi się koszmarnie topornie i żadnej z zaczętych lektur nie jestem w stanie skończyć. • Postanowiłam więc - podczas ostatnich poszukiwań w bibliotece - wypożyczyć dla siebie coś opartego na faktach, ale nie pozbawionego dreszczyku emocji. Od kiedy na YouTube obserwuję kanał "Niediegetyczne", z wielką chęcią zapoznaję się z historią kryminalną naszego kraju. A ta, wierzcie mi, jest naprawdę krwawa, brutalna i mrozi krew w żyłach bardziej niż niejeden amerykański lub skandynawski kryminał. • W tej książce dwóch autorów, Kazimierz Kunicki oraz Tomasz Ławecki, przybliżają nam historie największych zbrodni z okresu PRL-u. Poczynając od zapomnianego już trochę dziś Paramanowa, przez zwyrodnialca, który jeszcze dziś w moim rodzimym Krakowie budzi przerażenie, Kota po początki pruszkowskiej mafii. Prawdziwa plejada groźnych przestępców, którzy terroryzowali mieszkańców swoich miast i wiosek lub - jak w przypadku napadu stulecia na bank w Wołowie, wcale tacy groźni nie byli, choć takimi właśnie się wydawali. • Nie powiem, że to lektura przyjemna, ale napisana z dużą dbałością o zainteresowanie czytelnika, przytaczanymi faktami oraz anegdotami i plotkami. Trochę szkoda, że autorzy nie pokusili się o umieszczenie większej liczby fotografii w swojej książce. • Polecam wszystkim lubującym się w kryminałach oraz tym, którzy od fikcji wolą reportaże opowiadające historie częstokroć straszniejsze niż to, co na kartach powieści jest w stanie opisać autor.
Autorka w swojej pracy w nowatorski sposób podjęła się omówieniu zagadnienia, w jaki sposób kultura odpowiedziała na przebieg modernizacji na terenach Rosji i Iranu przełomu XIX i XX wieku. • W swej wnikliwej rozprawie zajęła się szerokim spektrum problemów. Głównym zamiarem badaczki było uwidocznienie zarówno wspólnych cech, jak i różnic w przemianach obu państw. Ukazała podobieństwa w początkowej reakcji kultury rosyjskiej i irańskiej na kulturę zachodnią – fascynację nią, a jednocześnie pragnienie niezależności i przywiązanie do tradycji. • Skupiła się przede wszystkim na badaniach nad inteligencją rosyjską i irańską, rozważała, jak rosyjska literatura wpłynęła na rozpowszechnianie idei wolności oraz jaki miała wpływ na rozmaite sfery życia społecznego. • Omówiła m. in. zagadnienia kultury i języka, ukazała grupy kulturotwórcze jako konkretne zjawisko na tle abstrakcyjnego fenomenu kultury, postawiła pytania o istotę języka i jego rolę w kulturze. Zajęła się analizą problemową wybranych zjawisk zachodzących w omawianych państwach, snuła rozważania o pierwszym symbolu identyfikacji grupowej społeczeństwa, oceniła rolę prekursorów idei indywidualizmu w Iranie i Rosji, dokonała także interesujących porównań i podsumowań. • Celem autorki było przede wszystkim przedstawienie, w jaki sposób kultury „komunikują się”, jak przebiega dialog między ludźmi, należącymi do różnych kultur oraz jakie są i mogą być skutki dobrego lub złego zrozumienia partnera w dialogu. • Opracowała : Barbara Misiarz • Publiczna Biblioteka Pedagogiczna w Poznaniu
foo