• Berlin 1936. Szesnaście dni sierpnia to wielowątkowa opowieść o Igrzyskach Olimpijskich, święcie pokoju, siły i fair play w III Rzeszy, która już po cichu szykowała się do wojny. • Pierwsza połowa sierpnia to czas, kiedy jeszcze wszystko wydaje się normalne, przygotowane skrupulatnie dla zagranicznych gości miasto tętni życiem, lokale gwarantują zabawę na najwyższym poziomie, a nowinki techniczne wręcz oszałamiają. To pokaz siły, który nieliczny odbierają jako ostrzeżenie. • Gdzieś na zapleczach, obrzeżach kwitnie antysemityzm i rasizm, strach i wysiedlenia. Hitler już nie potrafi ukrywać oburzenia, kiedy czarnoskóry biegacz pokonuje aryjskiego. A to tylko wierzchołek góry lodowej. Donosicielstwo i propaganda, celebryci i karierowicze, czasy inne, a ludzie tacy sami. • Znakomita narracja i szeroka perspektywa wciągną Was natychmiast. Bardzo zainteresowała mnie postać Thomasa Wolfe.
Autorka w swojej pracy w nowatorski sposób podjęła się omówieniu zagadnienia, w jaki sposób kultura odpowiedziała na przebieg modernizacji na terenach Rosji i Iranu przełomu XIX i XX wieku. • W swej wnikliwej rozprawie zajęła się szerokim spektrum problemów. Głównym zamiarem badaczki było uwidocznienie zarówno wspólnych cech, jak i różnic w przemianach obu państw. Ukazała podobieństwa w początkowej reakcji kultury rosyjskiej i irańskiej na kulturę zachodnią – fascynację nią, a jednocześnie pragnienie niezależności i przywiązanie do tradycji. • Skupiła się przede wszystkim na badaniach nad inteligencją rosyjską i irańską, rozważała, jak rosyjska literatura wpłynęła na rozpowszechnianie idei wolności oraz jaki miała wpływ na rozmaite sfery życia społecznego. • Omówiła m. in. zagadnienia kultury i języka, ukazała grupy kulturotwórcze jako konkretne zjawisko na tle abstrakcyjnego fenomenu kultury, postawiła pytania o istotę języka i jego rolę w kulturze. Zajęła się analizą problemową wybranych zjawisk zachodzących w omawianych państwach, snuła rozważania o pierwszym symbolu identyfikacji grupowej społeczeństwa, oceniła rolę prekursorów idei indywidualizmu w Iranie i Rosji, dokonała także interesujących porównań i podsumowań. • Celem autorki było przede wszystkim przedstawienie, w jaki sposób kultury „komunikują się”, jak przebiega dialog między ludźmi, należącymi do różnych kultur oraz jakie są i mogą być skutki dobrego lub złego zrozumienia partnera w dialogu. • Opracowała : Barbara Misiarz • Publiczna Biblioteka Pedagogiczna w Poznaniu
foo