• Czytając tę książkę, z każdą kolejną stroną, zastanawiałam się - czy to jest reportaż, czy może luźna opowieść, taka z przymrużeniem oka, o poszukiwaniu idealnej pracy. Jest tu sporo humoru, zabawnych sytuacji, a miejsca Gdzie bohaterka pracuje jak i obowiązki, które wykonuje, są czasami zaskakujące, czasami dziwne, a czasem zupełnie... normalne. Różnice kulturowe sprawiają, że to co wydaje się przeszkodą w Japonii, niekoniecznie byłoby problemem w Polsce. Przynajmniej taką refleksję miałam podczas lektury. • Bohaterką powieści jest młoda Japonka, która - wypalona pracą w jednym miejscu, stresem i zmeczeniem - szuka nowego zatrudnienia. W nowej pracy ma mieć mniej obowiązków, mniej odpowiedzialności, a najlepiej gdyby ta nowa praca nie wymagała od niej wysiłku. Każdy rozdział to kolejne miejsce pracy, do którego trafia na krótki czas (taka polska: umowa na zastępstwo, zlecenie, czy umowa na okres probny). Najpierw pracuje w monitoringu, gdzie obserwuje pewnego pisarza, potem przy ogłoszeniach w autobusach, następnie w fabryce krakersów, potem rozwiesza plakaty, a na końcu trafia do lesniczówki. Każde z tych miejsc przestawione jest z dużym dystansem i humorem, a poza tym, każde z tych zajęć jest naprawdę interesujące. Co ciekawe, w każdej pracy pojawia się delikatny wątek sensacyjny - co sprawia, że czyta się tę książkę z dużą przyjemnością. Refleksja po przeczytaniu jest jednak gorzka, lekka praca nie istnieje, bo nawet wtedy, gdy już znajdziesz fajne miejsce, to do rezygnacji "zmusi" cię alergia na olchy...
Autorka w swojej pracy w nowatorski sposób podjęła się omówieniu zagadnienia, w jaki sposób kultura odpowiedziała na przebieg modernizacji na terenach Rosji i Iranu przełomu XIX i XX wieku. • W swej wnikliwej rozprawie zajęła się szerokim spektrum problemów. Głównym zamiarem badaczki było uwidocznienie zarówno wspólnych cech, jak i różnic w przemianach obu państw. Ukazała podobieństwa w początkowej reakcji kultury rosyjskiej i irańskiej na kulturę zachodnią – fascynację nią, a jednocześnie pragnienie niezależności i przywiązanie do tradycji. • Skupiła się przede wszystkim na badaniach nad inteligencją rosyjską i irańską, rozważała, jak rosyjska literatura wpłynęła na rozpowszechnianie idei wolności oraz jaki miała wpływ na rozmaite sfery życia społecznego. • Omówiła m. in. zagadnienia kultury i języka, ukazała grupy kulturotwórcze jako konkretne zjawisko na tle abstrakcyjnego fenomenu kultury, postawiła pytania o istotę języka i jego rolę w kulturze. Zajęła się analizą problemową wybranych zjawisk zachodzących w omawianych państwach, snuła rozważania o pierwszym symbolu identyfikacji grupowej społeczeństwa, oceniła rolę prekursorów idei indywidualizmu w Iranie i Rosji, dokonała także interesujących porównań i podsumowań. • Celem autorki było przede wszystkim przedstawienie, w jaki sposób kultury „komunikują się”, jak przebiega dialog między ludźmi, należącymi do różnych kultur oraz jakie są i mogą być skutki dobrego lub złego zrozumienia partnera w dialogu. • Opracowała : Barbara Misiarz • Publiczna Biblioteka Pedagogiczna w Poznaniu
foo