• Nie tylko kryminalne zagadki dotyczące naszych okolic mogą stać się materiałem na książkę. Karkonoskie wątki same w sobie są wciągające. Ivo Łaborewicz wybrał tak różnorodne tematy, że każdy znajdzie coś dla siebie. • Wiecie, że niedaleko Jeleniej Góry było takie miejsce, w którym zimą odwiedzało się sąsiada, wchodząc przez komin, ludzie żyli znacznie dłużej (rekordowy mieszkaniec aż 92 lata!), a kobiety rodziły dzieci jeszcze po 50-tce? Tej osady już nie ma, zlikwidował ją uran. • Wyżej w zimowej budzie, mimo siarczystego mrozu na zewnątrz, w środku było jak w saunie, wyobrażacie sobie spędzić całą zimę pod śniegiem? Sauna zimą, latem jazda na sankach? Karkonosze, i codzienne życie ich mieszkańców to bardzo tajemniczy i ciekawy temat. Podobnie jak to, skąd wziął się wielbłąd przy źródle Łaby oraz co było na pierwszych blachach przewodnickich i w ich skórzanych torbach. • Wspomniany wielbłąd pojawia się w książce ponownie, tym razem w związku z profesorem Tołpą, tak tak, tym od torfu. Przez dziesięciolecia związany był z Karkonoszami. Został po nim wielki ślad… • Swoje tajemnice odkrywa w książce Ivo Łaborewicza Polana, miała szansę być początkiem karkonoskiego Davos. • Karkonosze zdecydowanie kryją mnóstwo tajemnic, wiele z nich odkrył autor tej książki. Koreańskie sieroty w Szklarskiej Porębie, skąd się wzięła nazwa Żleb Fajkosza, wspominana do dziś ogromna tragedia w Białym Jarze, Hiszpanka w górach, najstarszy obiekt wysokogórski, „ryk bawołów” na szlakach, napad na bank, tragiczny bobslej, zatrzymany czas w Tkaczach, kamień z Manhattanu, szybowce na Śnieżce… a to nawet nie połowa tematów. • Szczerze zachęcam do przeczytania „Sekretów Karkonoszy” Ivo Łaborewicza. JJ
Autorka w swojej pracy w nowatorski sposób podjęła się omówieniu zagadnienia, w jaki sposób kultura odpowiedziała na przebieg modernizacji na terenach Rosji i Iranu przełomu XIX i XX wieku. • W swej wnikliwej rozprawie zajęła się szerokim spektrum problemów. Głównym zamiarem badaczki było uwidocznienie zarówno wspólnych cech, jak i różnic w przemianach obu państw. Ukazała podobieństwa w początkowej reakcji kultury rosyjskiej i irańskiej na kulturę zachodnią – fascynację nią, a jednocześnie pragnienie niezależności i przywiązanie do tradycji. • Skupiła się przede wszystkim na badaniach nad inteligencją rosyjską i irańską, rozważała, jak rosyjska literatura wpłynęła na rozpowszechnianie idei wolności oraz jaki miała wpływ na rozmaite sfery życia społecznego. • Omówiła m. in. zagadnienia kultury i języka, ukazała grupy kulturotwórcze jako konkretne zjawisko na tle abstrakcyjnego fenomenu kultury, postawiła pytania o istotę języka i jego rolę w kulturze. Zajęła się analizą problemową wybranych zjawisk zachodzących w omawianych państwach, snuła rozważania o pierwszym symbolu identyfikacji grupowej społeczeństwa, oceniła rolę prekursorów idei indywidualizmu w Iranie i Rosji, dokonała także interesujących porównań i podsumowań. • Celem autorki było przede wszystkim przedstawienie, w jaki sposób kultury „komunikują się”, jak przebiega dialog między ludźmi, należącymi do różnych kultur oraz jakie są i mogą być skutki dobrego lub złego zrozumienia partnera w dialogu. • Opracowała : Barbara Misiarz • Publiczna Biblioteka Pedagogiczna w Poznaniu
foo