• Ciekawa historia, świetnie napisana, polecam
  • To historia sióstr : MARII - kobiety żyjącej w toksycznym małżeństwie, z mężem skąpcem, rozliczającym ją nie tylko z każdego wydanego grosza na życie, ale i też z każdej minuty dnia, stosującym z upodobaniem przemoc psychiczną - i ANNY , która po ponad 30 latach wraca do Polski z Kanady, twierdząc oficjalnie ,że już znudziła się jej obczyzną, rozstała się z partnerem i tęskniła za ojczyzną. Jednak prawda jest bardziej okrutna, ale prawie do końca jest tajemnicą ukrywaną przed siostrą. • Powrót Anny , to przyspieszenie skrywanych decyzji Marii , wypalonej też pracą w szkole. Stłamszona Maria coraz bardziej otwiera się na nową rzeczywistość, wraz z Anną zaprzyjaźniają się z grupą kobiet skupioną w klubie czytelniczym i z bywalcami herbaciarni "Cuda Wianki". • POLECAM tę bardzo dobrą powieść o kobietach z traumami z przeszłości, próbujące naprawić swoje błędy życiowe i jednocześnie wzajemnie motywujące się do działania.
Autorka w swojej pracy w nowatorski sposób podjęła się omówieniu zagadnienia, w jaki sposób kultura odpowiedziała na przebieg modernizacji na terenach Rosji i Iranu przełomu XIX i XX wieku. • W swej wnikliwej rozprawie zajęła się szerokim spektrum problemów. Głównym zamiarem badaczki było uwidocznienie zarówno wspólnych cech, jak i różnic w przemianach obu państw. Ukazała podobieństwa w początkowej reakcji kultury rosyjskiej i irańskiej na kulturę zachodnią – fascynację nią, a jednocześnie pragnienie niezależności i przywiązanie do tradycji. • Skupiła się przede wszystkim na badaniach nad inteligencją rosyjską i irańską, rozważała, jak rosyjska literatura wpłynęła na rozpowszechnianie idei wolności oraz jaki miała wpływ na rozmaite sfery życia społecznego. • Omówiła m. in. zagadnienia kultury i języka, ukazała grupy kulturotwórcze jako konkretne zjawisko na tle abstrakcyjnego fenomenu kultury, postawiła pytania o istotę języka i jego rolę w kulturze. Zajęła się analizą problemową wybranych zjawisk zachodzących w omawianych państwach, snuła rozważania o pierwszym symbolu identyfikacji grupowej społeczeństwa, oceniła rolę prekursorów idei indywidualizmu w Iranie i Rosji, dokonała także interesujących porównań i podsumowań. • Celem autorki było przede wszystkim przedstawienie, w jaki sposób kultury „komunikują się”, jak przebiega dialog między ludźmi, należącymi do różnych kultur oraz jakie są i mogą być skutki dobrego lub złego zrozumienia partnera w dialogu. • Opracowała : Barbara Misiarz • Publiczna Biblioteka Pedagogiczna w Poznaniu
foo