Nie, nie chcę się zapisać do klubu książki

Tytuł oryginalny:
No I don't want to join a book club
Autor:
Virginia Ironside
Tłumacz:
Tomasz Bieroń
Wydawca:
Zysk i Spółka Wydawnictwo (2006-2007)
ISBN:
978-83-7506-067-6, 978-83-7506
83-7506-067-6
Autotagi:
druk
książki
powieści
proza
4.0

Rozkosznie realistyczna opowieść o umiejętności korzystania z życia niezależnie od wieku. Połączenie zrzędliwej baby i Bridget Jones to wybuchowa mieszanka! „Wykluczone!” - mówi 80-letnia Marie Sharp, kiedy znajoma proponuje jej zapisanie się do klubu książki. „Członkowie klubu książki muszą przebrnąć przez „Mandolinę kapitana Corellego”, „Boga rzeczy małych” albo – tu jęk – „Księgarza z Kabulu”. Przypuszczalnie uważają, że czytając i analizując książki, utrzymują umysł na chodzie. Ale tak naprawdę albo ktoś ma umysł na chodzie, albo nie”. Za młoda, żeby korzystać z krzesełka dźwigowego albo zafundować sobie wannę dla niepełnosprawnych, Marie posuwa się jednak w latach – i jest tym zachwycona! Trochę dręczy ją kwestia, czy powinna zrezygnować z seksu („Auć! Auć! Auć!), ale są rzeczy, które jej rekompensują jego brak… /Nota wydawnicza/
Więcej...
Wypożycz w bibliotece pedagogicznej
Dostęp online
Brak zasobów elektronicznych
dla wybranego dzieła.
Dodaj link
Recenzje
  • Książka jest niezwykle oryginalnym sposobem przedstawienia starości i wszelkich jej uroków. To nie tylko opis codziennych smutków i radości ludzi po sześćdziesiątce, ale również pełna ciepła, optymizmu, humoru i wzruszeń opowieść o tym, jak żyć w zgodzie z samym sobą i przemijającym czasem.
Dyskusje

Brak wątków

Przejdź do forum
Nikt jeszcze nie obserwuje nowych recenzji tego dzieła.
Okładki
Kliknij na okładkę żeby zobaczyć powiększenie lub dodać ją na regał.
Autorka w swojej pracy w nowatorski sposób podjęła się omówieniu zagadnienia, w jaki sposób kultura odpowiedziała na przebieg modernizacji na terenach Rosji i Iranu przełomu XIX i XX wieku. • W swej wnikliwej rozprawie zajęła się szerokim spektrum problemów. Głównym zamiarem badaczki było uwidocznienie zarówno wspólnych cech, jak i różnic w przemianach obu państw. Ukazała podobieństwa w początkowej reakcji kultury rosyjskiej i irańskiej na kulturę zachodnią – fascynację nią, a jednocześnie pragnienie niezależności i przywiązanie do tradycji. • Skupiła się przede wszystkim na badaniach nad inteligencją rosyjską i irańską, rozważała, jak rosyjska literatura wpłynęła na rozpowszechnianie idei wolności oraz jaki miała wpływ na rozmaite sfery życia społecznego. • Omówiła m. in. zagadnienia kultury i języka, ukazała grupy kulturotwórcze jako konkretne zjawisko na tle abstrakcyjnego fenomenu kultury, postawiła pytania o istotę języka i jego rolę w kulturze. Zajęła się analizą problemową wybranych zjawisk zachodzących w omawianych państwach, snuła rozważania o pierwszym symbolu identyfikacji grupowej społeczeństwa, oceniła rolę prekursorów idei indywidualizmu w Iranie i Rosji, dokonała także interesujących porównań i podsumowań. • Celem autorki było przede wszystkim przedstawienie, w jaki sposób kultury „komunikują się”, jak przebiega dialog między ludźmi, należącymi do różnych kultur oraz jakie są i mogą być skutki dobrego lub złego zrozumienia partnera w dialogu. • Opracowała : Barbara Misiarz • Publiczna Biblioteka Pedagogiczna w Poznaniu
foo