Pandemiczne i postpandemiczne światy dzieci:

ujęcie interdyscyplinarne

Inne tytuły:
Pandemiczne i postpandemiczne światy dzieci [T. 1]
Autorzy:
Celina Kamecka-Antczak
Ewa Maciejewska-Mroczek
Wstęp:
Celina Kamecka-Antczak
Ewa Maciejewska-Mroczek
Redakcja:
Celina Kamecka-Antczak
Ewa Maciejewska-Mroczek
Wydawca:
Oficyna Naukowa (2026)
Wydane w seriach:
Dzieci / Granice
ISBN:
978-83-67557-38-2, 978-83-67557-40-5
978-83-67557-41-2
Autotagi:
druk
książki
publikacje naukowe
Źródło opisu: Biblioteka Publiczna w Dzielnicy Ochota m.st. Warszawy - Katalog centralny

W czasie pandemii czas pracy i czas wolny mieszały się, przestrzeń domowa stała się miejscem czynności zarezerwowanych wcześniej dla sfery publicznej: pracy zawodowej, życia kulturalnego czy opieki zdrowotnej. Pandemia zatarła również, w pewnym sensie, granicę między dziećmi a dorosłymi. Dzieci nie mogły swobodnie wykonywać swojej pracy, jaką jest zabawa. Dorośli zostali sprowadzeni do roli przypisywanej dzieciom: osób zależnych, takich, którym się wydaje polecenia, często bezradnych. Książka ma na celu przybliżenie i opisanie tego niezwykłego doświadczenia, jakim była pandemia COVID-19; doświadczenia, w którym zostały zawieszone wcześniejsze (i powstały nowe) zwyczaje, hierarchie, sposoby działania. Przypatrując się temu czasowi, w centrum uwagi stawiamy dziecko i jego świat. Przedstawione tu teksty udowadniają, że bliższe przyjrzenie się pandemicznym światom dzieci pokaże różnorodność doświadczeń, a także sposobów, w jakie dzieci radziły sobie z pandemią i opowiadały o niej [opis wydawcy].
Więcej...
Wypożycz w bibliotece pedagogicznej
Dostęp online
Brak zasobów elektronicznych
dla wybranego dzieła.
Dodaj link
Recenzje

Brak recenzji - napisz pierwszą.

Nikt jeszcze nie obserwuje nowych recenzji tego dzieła.
Okładki
Kliknij na okładkę żeby zobaczyć powiększenie lub dodać ją na regał.
Autorka w swojej pracy w nowatorski sposób podjęła się omówieniu zagadnienia, w jaki sposób kultura odpowiedziała na przebieg modernizacji na terenach Rosji i Iranu przełomu XIX i XX wieku. • W swej wnikliwej rozprawie zajęła się szerokim spektrum problemów. Głównym zamiarem badaczki było uwidocznienie zarówno wspólnych cech, jak i różnic w przemianach obu państw. Ukazała podobieństwa w początkowej reakcji kultury rosyjskiej i irańskiej na kulturę zachodnią – fascynację nią, a jednocześnie pragnienie niezależności i przywiązanie do tradycji. • Skupiła się przede wszystkim na badaniach nad inteligencją rosyjską i irańską, rozważała, jak rosyjska literatura wpłynęła na rozpowszechnianie idei wolności oraz jaki miała wpływ na rozmaite sfery życia społecznego. • Omówiła m. in. zagadnienia kultury i języka, ukazała grupy kulturotwórcze jako konkretne zjawisko na tle abstrakcyjnego fenomenu kultury, postawiła pytania o istotę języka i jego rolę w kulturze. Zajęła się analizą problemową wybranych zjawisk zachodzących w omawianych państwach, snuła rozważania o pierwszym symbolu identyfikacji grupowej społeczeństwa, oceniła rolę prekursorów idei indywidualizmu w Iranie i Rosji, dokonała także interesujących porównań i podsumowań. • Celem autorki było przede wszystkim przedstawienie, w jaki sposób kultury „komunikują się”, jak przebiega dialog między ludźmi, należącymi do różnych kultur oraz jakie są i mogą być skutki dobrego lub złego zrozumienia partnera w dialogu. • Opracowała : Barbara Misiarz • Publiczna Biblioteka Pedagogiczna w Poznaniu
foo