Magiczne słowa

Inne tytuły:
proszę, dziękuję, przepraszam
kamishibai
Autor:
Magda Maciak
Wydawca:
Ibis Wydawnictwo (2026)
ISBN:
978-83-68918-16-8
Autotagi:
druk
ikonografia
książki
opowiadania
proza
zbiory opowiadań
Źródło opisu: Miejska Biblioteka Publiczna w Mysłowicach - Katalog księgozbioru

Kamishibai to japoński teatr obrazkowy, w którym historie opowiadane są za pomocą plansz z ilustracjami, które przekłada narrator. „Magiczne słowa” to opowieść o rodzeństwu żyrafek – Tosi i Franku – którzy podczas podróży pociągiem uczą się, jak ważne są uprzejmość i wzajemny szacunek. Podczas zamieszania na dworcu dzieci gubią tatę i muszą odnaleźć się w tłumie. Z pomocą przychodzi mama, która pokazuje, że słowa „proszę”, „przepraszam” i „dziękuję” pomagają się porozumieć i odnaleźć w trudnych sytuacjach. Opowieść uczy, że dobre wychowanie i uprzejmość mają moc budowania porozumienia, łagodzenia napięć i tworzenia atmosfery życzliwości.
Więcej...
Wypożycz w bibliotece pedagogicznej
Dostęp online
Brak zasobów elektronicznych
dla wybranego dzieła.
Dodaj link
Recenzje

Brak recenzji - napisz pierwszą.

Nikt jeszcze nie obserwuje nowych recenzji tego dzieła.
Okładki
Kliknij na okładkę żeby zobaczyć powiększenie lub dodać ją na regał.
Autorka w swojej pracy w nowatorski sposób podjęła się omówieniu zagadnienia, w jaki sposób kultura odpowiedziała na przebieg modernizacji na terenach Rosji i Iranu przełomu XIX i XX wieku. • W swej wnikliwej rozprawie zajęła się szerokim spektrum problemów. Głównym zamiarem badaczki było uwidocznienie zarówno wspólnych cech, jak i różnic w przemianach obu państw. Ukazała podobieństwa w początkowej reakcji kultury rosyjskiej i irańskiej na kulturę zachodnią – fascynację nią, a jednocześnie pragnienie niezależności i przywiązanie do tradycji. • Skupiła się przede wszystkim na badaniach nad inteligencją rosyjską i irańską, rozważała, jak rosyjska literatura wpłynęła na rozpowszechnianie idei wolności oraz jaki miała wpływ na rozmaite sfery życia społecznego. • Omówiła m. in. zagadnienia kultury i języka, ukazała grupy kulturotwórcze jako konkretne zjawisko na tle abstrakcyjnego fenomenu kultury, postawiła pytania o istotę języka i jego rolę w kulturze. Zajęła się analizą problemową wybranych zjawisk zachodzących w omawianych państwach, snuła rozważania o pierwszym symbolu identyfikacji grupowej społeczeństwa, oceniła rolę prekursorów idei indywidualizmu w Iranie i Rosji, dokonała także interesujących porównań i podsumowań. • Celem autorki było przede wszystkim przedstawienie, w jaki sposób kultury „komunikują się”, jak przebiega dialog między ludźmi, należącymi do różnych kultur oraz jakie są i mogą być skutki dobrego lub złego zrozumienia partnera w dialogu. • Opracowała : Barbara Misiarz • Publiczna Biblioteka Pedagogiczna w Poznaniu
foo