Syn Jaćwieży:

Łaska pradawnych

Inne tytuły:
Syn Jaćwieży T. 2
Autor:
Tomasz Cybulski
Wydawca:
Skarpa Warszawska (2026)
Wydane w seriach:
Jatwiag
ISBN:
978-83-8430-470-9
Autotagi:
książki
Źródło opisu: Miejska Biblioteka Publiczna im. Jana Lorentowicza w Pabianicach - Katalog księgozbioru

Gunarew Jatwiag stanął naprzeciw Varga i poniósł klęskę. Okazja do wyrównania rachunków przepadła, a znienawidzony wiking wciąż żyje i rośnie w siłę u boku nowych sojuszników. Choć Jaćwing zachował życie, jego ciało jest słabe i poranione, a wola została złamana. Aby dopełnić przysięgi złożonej umierającemu ojcu, musi wykrzesać z siebie ogień życia na nowo. Jego los nie należy już jednak tylko do niego. Przeznaczenie rzuca go w sam środek bezlitosnej gry władców: cesarzy Romana I Lekapena i Konstantyna VII Porfirogenety, kniazia Igora Rurykowicza oraz nowej figury na szachownicy – bezwzględnego księcia Drewlan, Mała, który cierpliwie czeka na właściwy moment, by uderzyć i pozbyć się wareskiego jarzma. Jest jeszcze Zoe – urodzona w porfirowej komnacie córka cesarza, z którą łączy go dług za obustronnie ocalone życie... a może coś więcej? Między wojownikiem a księżniczką wyrasta jednak niemożliwy do skruszenia mur, zbudowany z władzy i pochodzenia. Gdy do walki o dominację stają najpotężniejsze figury ówczesnego świata, a historia splata ich losy w krwawy węzeł, przeżyją tylko ci, którzy potrafią uderzyć najcelniej i najmocniej. Czy Gunarew pozwoli, by uczyniono z niego narzędzie wielkiej polityki, czy poświęci wszystko, by dokonać zemsty? A może bogowie zgotują mu zupełnie inny los?
Więcej...
Wypożycz w bibliotece pedagogicznej
Dostęp online
Brak zasobów elektronicznych
dla wybranego dzieła.
Dodaj link
Recenzje

Brak recenzji - napisz pierwszą.

Nikt jeszcze nie obserwuje nowych recenzji tego dzieła.
Okładki
Kliknij na okładkę żeby zobaczyć powiększenie lub dodać ją na regał.
Autorka w swojej pracy w nowatorski sposób podjęła się omówieniu zagadnienia, w jaki sposób kultura odpowiedziała na przebieg modernizacji na terenach Rosji i Iranu przełomu XIX i XX wieku. • W swej wnikliwej rozprawie zajęła się szerokim spektrum problemów. Głównym zamiarem badaczki było uwidocznienie zarówno wspólnych cech, jak i różnic w przemianach obu państw. Ukazała podobieństwa w początkowej reakcji kultury rosyjskiej i irańskiej na kulturę zachodnią – fascynację nią, a jednocześnie pragnienie niezależności i przywiązanie do tradycji. • Skupiła się przede wszystkim na badaniach nad inteligencją rosyjską i irańską, rozważała, jak rosyjska literatura wpłynęła na rozpowszechnianie idei wolności oraz jaki miała wpływ na rozmaite sfery życia społecznego. • Omówiła m. in. zagadnienia kultury i języka, ukazała grupy kulturotwórcze jako konkretne zjawisko na tle abstrakcyjnego fenomenu kultury, postawiła pytania o istotę języka i jego rolę w kulturze. Zajęła się analizą problemową wybranych zjawisk zachodzących w omawianych państwach, snuła rozważania o pierwszym symbolu identyfikacji grupowej społeczeństwa, oceniła rolę prekursorów idei indywidualizmu w Iranie i Rosji, dokonała także interesujących porównań i podsumowań. • Celem autorki było przede wszystkim przedstawienie, w jaki sposób kultury „komunikują się”, jak przebiega dialog między ludźmi, należącymi do różnych kultur oraz jakie są i mogą być skutki dobrego lub złego zrozumienia partnera w dialogu. • Opracowała : Barbara Misiarz • Publiczna Biblioteka Pedagogiczna w Poznaniu
foo