Chińczyk Warcaby

Wydawca:
MultiGra
Autotagi:
gry planszowe
obiekty trójwymiarowe
Źródło opisu: Miejska i Powiatowa Biblioteka Publiczna im. Cypriana Kamila Norwida - Katalog księgozbioru

Podobnie jak Szachy, CHIŃCZYK wywodzi się z Indii, a jego pierwowzorem była starohinduska gra Pachisi. W CHIŃCZYKA można grać w dwie, trzy lub cztery osoby. Każdy z graczy otrzymuje po cztery pionki, a celem gry jest jak najszybsze wprowadzenie ich przez graczy na wyznaczone pola, kończące obieg toru planszy. O przebiegu gry w znacznej mierze decydują losowe wyniki rzutów kostka, ale pewien wpływ na jej rezultat ma również strategia przyjęta przez graczy. WARCABY, to obok SZACHÓW najpopularniejsza i najbardziej ceniona gra strategiczna od setek lat. To gra, która zmusza do myślenia, ćwiczy koncentracje i dedukcyjne rozumowanie. Zwycięża w niej ten, kto zastosuje lepszą strategie i umiejętniej przewidzi ruchy przeciwnika. Istnieje wiele odmian WARCABÓW - znajdująca się w opakowaniu instrukcja zawiera 12 wersji tej gry.
Więcej...
Wypożycz w bibliotece pedagogicznej
Dostęp online
Brak zasobów elektronicznych
dla wybranego dzieła.
Dodaj link
Recenzje

Brak recenzji - napisz pierwszą.

Nikt jeszcze nie obserwuje nowych recenzji tego dzieła.
Okładki
Kliknij na okładkę żeby zobaczyć powiększenie lub dodać ją na regał.
Autorka w swojej pracy w nowatorski sposób podjęła się omówieniu zagadnienia, w jaki sposób kultura odpowiedziała na przebieg modernizacji na terenach Rosji i Iranu przełomu XIX i XX wieku. • W swej wnikliwej rozprawie zajęła się szerokim spektrum problemów. Głównym zamiarem badaczki było uwidocznienie zarówno wspólnych cech, jak i różnic w przemianach obu państw. Ukazała podobieństwa w początkowej reakcji kultury rosyjskiej i irańskiej na kulturę zachodnią – fascynację nią, a jednocześnie pragnienie niezależności i przywiązanie do tradycji. • Skupiła się przede wszystkim na badaniach nad inteligencją rosyjską i irańską, rozważała, jak rosyjska literatura wpłynęła na rozpowszechnianie idei wolności oraz jaki miała wpływ na rozmaite sfery życia społecznego. • Omówiła m. in. zagadnienia kultury i języka, ukazała grupy kulturotwórcze jako konkretne zjawisko na tle abstrakcyjnego fenomenu kultury, postawiła pytania o istotę języka i jego rolę w kulturze. Zajęła się analizą problemową wybranych zjawisk zachodzących w omawianych państwach, snuła rozważania o pierwszym symbolu identyfikacji grupowej społeczeństwa, oceniła rolę prekursorów idei indywidualizmu w Iranie i Rosji, dokonała także interesujących porównań i podsumowań. • Celem autorki było przede wszystkim przedstawienie, w jaki sposób kultury „komunikują się”, jak przebiega dialog między ludźmi, należącymi do różnych kultur oraz jakie są i mogą być skutki dobrego lub złego zrozumienia partnera w dialogu. • Opracowała : Barbara Misiarz • Publiczna Biblioteka Pedagogiczna w Poznaniu
foo