Przysięga hipokrytki

Tytuł oryginalny:
Serment d'hypocrite
Inne tytuły:
Przysięga hipokrytki 7
Autor:
Sylvia Douyé
Ilustracje:
Marina Duclos
Paola Antista
Juliette Blanchot
Tłumacz:
Maria Mosiewicz-Szrejter
Wydawca:
Story House Egmont (2026)
Wydane w seriach:
Czarolina
Klub Świata Komiksu
ISBN:
978-83-281-7867-0
Autotagi:
beletrystyka
druk
ikonografia
komiksy
komiksy i książki obrazkowe
książki
Źródło opisu: Biblioteka Publiczna Miasta i Gminy w Dębnie im. Antoniego Dobrowolskiego - Katalog księgozbioru

Czarolina nadal przebywa na wyspie niezwykłych istot, gdzie uczy się w szkole prowadzonej przez mrocznego mistrza Vorna. Niespodziewanie zaczyna tresować smoka, a wiadomo, że umiejętność poskramiania tych gadów jest zarezerwowana dla czarnych magów... Czy dziewczyna przeszła na ciemną stronę mocy? Przecież do tej pory jej głównymi celami było uwolnienie ojca ze snów Vorna i uleczenie matki wampirzycy. Może ma jakiś tajny plan, o którym nie mówi nawet przyjaciołom? Czarolinę czekają liczne wyzwania, zanim sama w pełni zrozumie, kim jest i do czego tak naprawdę dąży. Scenarzystką serii jest Francuzka Sylvia Douye, współautorka komiksów dla młodzieży ("Marie-Lune", "Girlz") i popularyzatorka nauki, a rysunki są dziełem włoskiej graficzki Paoli Antisty ("Chats!", "Alix et Arsenou"). W 2019 roku za pierwsze dwa tomy "Czaroliny" autorki otrzymały nagrodę Grand Prix Czytelników słynnego francuskiego magazynu "Le Journal de Mickey".
Więcej...
Wypożycz w bibliotece pedagogicznej
Dostęp online
Brak zasobów elektronicznych
dla wybranego dzieła.
Dodaj link
Recenzje

Brak recenzji - napisz pierwszą.

Nikt jeszcze nie obserwuje nowych recenzji tego dzieła.
Okładki
Kliknij na okładkę żeby zobaczyć powiększenie lub dodać ją na regał.
Autorka w swojej pracy w nowatorski sposób podjęła się omówieniu zagadnienia, w jaki sposób kultura odpowiedziała na przebieg modernizacji na terenach Rosji i Iranu przełomu XIX i XX wieku. • W swej wnikliwej rozprawie zajęła się szerokim spektrum problemów. Głównym zamiarem badaczki było uwidocznienie zarówno wspólnych cech, jak i różnic w przemianach obu państw. Ukazała podobieństwa w początkowej reakcji kultury rosyjskiej i irańskiej na kulturę zachodnią – fascynację nią, a jednocześnie pragnienie niezależności i przywiązanie do tradycji. • Skupiła się przede wszystkim na badaniach nad inteligencją rosyjską i irańską, rozważała, jak rosyjska literatura wpłynęła na rozpowszechnianie idei wolności oraz jaki miała wpływ na rozmaite sfery życia społecznego. • Omówiła m. in. zagadnienia kultury i języka, ukazała grupy kulturotwórcze jako konkretne zjawisko na tle abstrakcyjnego fenomenu kultury, postawiła pytania o istotę języka i jego rolę w kulturze. Zajęła się analizą problemową wybranych zjawisk zachodzących w omawianych państwach, snuła rozważania o pierwszym symbolu identyfikacji grupowej społeczeństwa, oceniła rolę prekursorów idei indywidualizmu w Iranie i Rosji, dokonała także interesujących porównań i podsumowań. • Celem autorki było przede wszystkim przedstawienie, w jaki sposób kultury „komunikują się”, jak przebiega dialog między ludźmi, należącymi do różnych kultur oraz jakie są i mogą być skutki dobrego lub złego zrozumienia partnera w dialogu. • Opracowała : Barbara Misiarz • Publiczna Biblioteka Pedagogiczna w Poznaniu
foo