Miasto Niemal Doskonałe

Tytuł oryginalny:
Paese degli elenchi
Autor:
Cristina Bellemo
Ilustracje:
Andrea Antinori
Tłumacz:
Gabriela Rogowska
Wydawca:
Wydawnictwo Wytwórnia (2026)
ISBN:
978-83-67032-54-4
Autotagi:
druk
ikonografia
komiksy i książki obrazkowe
książki
opowiadania
proza
zbiory opowiadań
Źródło opisu: Miejska Biblioteka Publiczna w Jarosławiu im. A. Fredry - Katalog księgozbioru

W Mieście Niemal Doskonałym wszystko musi się zgadzać. Każdy obywatel ma swoje miejsce, kategorię i odpowiedni certyfikat wystawiony przez Naczelnika Wielkiej Kartoteki — Pankracego Drobiazgowego. Aż pewnego dnia wszystko się zmienia, bo w biurze Pankracego Drobiazgowego pojawia się klasa druga B. Dwanaścioro dzieci, których nie da się łatwo wpisać do żadnego spisu. To wydarzenie wywołuje niepokój — ale też ciekawość. Stopniowo mieszkańcy zaczynają odkrywać, że nie wszystko musi być nazwane i sklasyfikowane, żeby mogło istnieć i mieć wartość. Książka obrazkowa, która opowiada o świecie rządzonym przez listy, wyliczenia i porządek — oraz o tym, co się dzieje, gdy pojawia się ktoś, kogo nie da się jednoznacznie opisać. Pełne dzięcięcej radości i koloru ilustracje Andrei Antinoriego doskonale współgrają z rytmicznym, poetyckim tekstem Cristiny Bellemo, tworząc książkę, która zachęca do rozmowy, śmiechu i uważnego przyglądania się sobie nawzajem. Książka w subtelny sposób porusza ważne kwestie: potrzebę porządkowania świata, by poczuć się bezpiecznie skłonność do klasyfikowania ludzi i rzeczy ; ograniczenia, jakie niesie szufladkowanie ; wartość tego, co wyjątkowe, niejednoznaczne i wolne ; otwartość na inność i niepewność. [Lubimyczytac.pl, 2026]
Więcej...
Wypożycz w bibliotece pedagogicznej
Dostęp online
Brak zasobów elektronicznych
dla wybranego dzieła.
Dodaj link
Recenzje

Brak recenzji - napisz pierwszą.

Nikt jeszcze nie obserwuje nowych recenzji tego dzieła.
Okładki
Kliknij na okładkę żeby zobaczyć powiększenie lub dodać ją na regał.
Autorka w swojej pracy w nowatorski sposób podjęła się omówieniu zagadnienia, w jaki sposób kultura odpowiedziała na przebieg modernizacji na terenach Rosji i Iranu przełomu XIX i XX wieku. • W swej wnikliwej rozprawie zajęła się szerokim spektrum problemów. Głównym zamiarem badaczki było uwidocznienie zarówno wspólnych cech, jak i różnic w przemianach obu państw. Ukazała podobieństwa w początkowej reakcji kultury rosyjskiej i irańskiej na kulturę zachodnią – fascynację nią, a jednocześnie pragnienie niezależności i przywiązanie do tradycji. • Skupiła się przede wszystkim na badaniach nad inteligencją rosyjską i irańską, rozważała, jak rosyjska literatura wpłynęła na rozpowszechnianie idei wolności oraz jaki miała wpływ na rozmaite sfery życia społecznego. • Omówiła m. in. zagadnienia kultury i języka, ukazała grupy kulturotwórcze jako konkretne zjawisko na tle abstrakcyjnego fenomenu kultury, postawiła pytania o istotę języka i jego rolę w kulturze. Zajęła się analizą problemową wybranych zjawisk zachodzących w omawianych państwach, snuła rozważania o pierwszym symbolu identyfikacji grupowej społeczeństwa, oceniła rolę prekursorów idei indywidualizmu w Iranie i Rosji, dokonała także interesujących porównań i podsumowań. • Celem autorki było przede wszystkim przedstawienie, w jaki sposób kultury „komunikują się”, jak przebiega dialog między ludźmi, należącymi do różnych kultur oraz jakie są i mogą być skutki dobrego lub złego zrozumienia partnera w dialogu. • Opracowała : Barbara Misiarz • Publiczna Biblioteka Pedagogiczna w Poznaniu
foo