U steru opowieści:

przewodnik dla współczesnych adeptów rzemiosła pisarskiego

Autor:
Ursula K. Le Guin (1929-2018)
Wydawca:
Prószyński i Spółka (2026)
ISBN:
978-83-8444-078-0
Autotagi:
książki
Źródło opisu: Wojewódzka Biblioteka Publiczna im. Emanuela Smołki w Opolu - Katalog centralny

Wprowadzenie do warsztatu pisarskiego pióra mistrzyni rzemiosła. Zbiór esejów Ursuli Le Guin to zwięzły praktyczny przewodnik po sztuce pisania. Autorka prowadzi czytelnika przez dziesięć rozdziałów poświęconych podstawowym elementom narracji, takim jak brzmienie języka, budowa zdań, punkt widzenia. Przykłady z kanonu światowej literatury opatruje błyskotliwymi komentarzami, proponuje też ćwiczenia, które piszący może wykonać samodzielnie. "U steru opowieści" to mistrzowski podręcznik, który powinien się znaleźć w bibliotece każdego pisarza i miłośnika literatury. Eseje po raz pierwszy ukazały się w 1998 roku, wydanie poprawione opublikowano w 2015 roku.
Więcej...
Wypożycz w bibliotece pedagogicznej
Dostęp online
Brak zasobów elektronicznych
dla wybranego dzieła.
Dodaj link
Recenzje

Brak recenzji - napisz pierwszą.

Nikt jeszcze nie obserwuje nowych recenzji tego dzieła.
Okładki
Kliknij na okładkę żeby zobaczyć powiększenie lub dodać ją na regał.
Autorka w swojej pracy w nowatorski sposób podjęła się omówieniu zagadnienia, w jaki sposób kultura odpowiedziała na przebieg modernizacji na terenach Rosji i Iranu przełomu XIX i XX wieku. • W swej wnikliwej rozprawie zajęła się szerokim spektrum problemów. Głównym zamiarem badaczki było uwidocznienie zarówno wspólnych cech, jak i różnic w przemianach obu państw. Ukazała podobieństwa w początkowej reakcji kultury rosyjskiej i irańskiej na kulturę zachodnią – fascynację nią, a jednocześnie pragnienie niezależności i przywiązanie do tradycji. • Skupiła się przede wszystkim na badaniach nad inteligencją rosyjską i irańską, rozważała, jak rosyjska literatura wpłynęła na rozpowszechnianie idei wolności oraz jaki miała wpływ na rozmaite sfery życia społecznego. • Omówiła m. in. zagadnienia kultury i języka, ukazała grupy kulturotwórcze jako konkretne zjawisko na tle abstrakcyjnego fenomenu kultury, postawiła pytania o istotę języka i jego rolę w kulturze. Zajęła się analizą problemową wybranych zjawisk zachodzących w omawianych państwach, snuła rozważania o pierwszym symbolu identyfikacji grupowej społeczeństwa, oceniła rolę prekursorów idei indywidualizmu w Iranie i Rosji, dokonała także interesujących porównań i podsumowań. • Celem autorki było przede wszystkim przedstawienie, w jaki sposób kultury „komunikują się”, jak przebiega dialog między ludźmi, należącymi do różnych kultur oraz jakie są i mogą być skutki dobrego lub złego zrozumienia partnera w dialogu. • Opracowała : Barbara Misiarz • Publiczna Biblioteka Pedagogiczna w Poznaniu
foo