Po naszemu:

jak mówi Polska?

Inne tytuły:
Po naszemu Cz. 1
Wydawcy:
Instytut Różnorodności Językowej Rzeczypospolitej (2026)
Dom Spotkań z Historią (2026)
ISBN:
978-83-978459-1-6
Autotagi:
druk
eseje
książki
literatura faktu, eseje, publicystyka
Źródło opisu: Biblioteka Publiczna im. Zygmunta Jana Rumla w Dzielnicy Praga-Południe m.st. Warszawy - Katalog centralny

Język to rzecz intymna. Stanowi ważny element tożsamości indywidualnej i zbiorowej, wiąże się ze wspomnieniami, emocjami. Dotyczy to zarówno języków ogólnych czy narodowych, jak i języków mniejszości, regionalnych lub gwar. Perspektywę tego drugiego języka, który bywa pierwszym, przedstawiają autorzy i autorki zebranych w tej książce tekstów. Zbiór Po naszemu. Jak mówi Polska? to czternaście esejów, w których zawarte są historie zmagania się ze swoim językiem, odzyskiwania go i rozkoszowania się nim. To teksty o drodze do zrozumienia siebie i ludzi dookoła, i o tym, jak się ma różnorodność językowa w Polsce.
Więcej...
Wypożycz w bibliotece pedagogicznej
Dostęp online
Brak zasobów elektronicznych
dla wybranego dzieła.
Dodaj link
Recenzje

Brak recenzji - napisz pierwszą.

Nikt jeszcze nie obserwuje nowych recenzji tego dzieła.
Okładki
Kliknij na okładkę żeby zobaczyć powiększenie lub dodać ją na regał.
Autorka w swojej pracy w nowatorski sposób podjęła się omówieniu zagadnienia, w jaki sposób kultura odpowiedziała na przebieg modernizacji na terenach Rosji i Iranu przełomu XIX i XX wieku. • W swej wnikliwej rozprawie zajęła się szerokim spektrum problemów. Głównym zamiarem badaczki było uwidocznienie zarówno wspólnych cech, jak i różnic w przemianach obu państw. Ukazała podobieństwa w początkowej reakcji kultury rosyjskiej i irańskiej na kulturę zachodnią – fascynację nią, a jednocześnie pragnienie niezależności i przywiązanie do tradycji. • Skupiła się przede wszystkim na badaniach nad inteligencją rosyjską i irańską, rozważała, jak rosyjska literatura wpłynęła na rozpowszechnianie idei wolności oraz jaki miała wpływ na rozmaite sfery życia społecznego. • Omówiła m. in. zagadnienia kultury i języka, ukazała grupy kulturotwórcze jako konkretne zjawisko na tle abstrakcyjnego fenomenu kultury, postawiła pytania o istotę języka i jego rolę w kulturze. Zajęła się analizą problemową wybranych zjawisk zachodzących w omawianych państwach, snuła rozważania o pierwszym symbolu identyfikacji grupowej społeczeństwa, oceniła rolę prekursorów idei indywidualizmu w Iranie i Rosji, dokonała także interesujących porównań i podsumowań. • Celem autorki było przede wszystkim przedstawienie, w jaki sposób kultury „komunikują się”, jak przebiega dialog między ludźmi, należącymi do różnych kultur oraz jakie są i mogą być skutki dobrego lub złego zrozumienia partnera w dialogu. • Opracowała : Barbara Misiarz • Publiczna Biblioteka Pedagogiczna w Poznaniu
foo