Warum sind die Ostfriesen gelb im Gesicht?

Inne tytuły:
Die Witze der 11-14jährigen
Texte und Analysen
Redakcja:
Rainer Wehse
Wydawca:
Verlag Peter Lang (1983)
Wydane w seriach:
Artes populares
Ze Zbiorów Doroty Simonides
ISBN:
3-8204-7187-1
Autotagi:
druk
książki
proza
publikacje naukowe
Źródło opisu: Wojewódzka Biblioteka Publiczna im. Emanuela Smołki w Opolu - Katalog centralny

"'Kinderwitze' - der Begriff ist vertraut. Was verbirgt sich aber dahinter, wenn er als Titel auf Publikationen auftaucht? Wirklich Witze, die Kinder unter sich erzählen? Keineswegs sondern Kindermund witze, also Aussprüche der 'Kleinen', die gar nicht witzig gemeint sind und deren Naivität erst dem Erwachsenen zur Pointe wird. Oder aber derartige Titel bezeichnen Sammlungen, die sich an Kinder als Leser wenden: also Witze für Kinder. Echte Kinderwitze, wie sie der vorliegende Band in Text und Analyse bringt, sind bisher kaum je in dieser Anzahl zusammengestellt worden. Pädagogik, Psychologie, Volkskunde und andere Wissenschaften haben das Kind als Objekt der Forschung bereits vielfältig untersucht nur der Bereich einer der interessantesten, fast möchte man im Hinblick auf die Texte sagen: brisantesten Lebensäußerungen, des Witzes, blieb dabei fast immer ausgespart. Andererseits hat die Gattung als literarischer Text oder psychologisches Phänomen eine Reihe prägnanter Behandlungen erfahren. Jedoch der Witz als mündliche Kommunikation zwischen Erzähler und Hörer, im Spannungsfeld von Produzent und Rezipient in ihrer sozialen und altersmäßigen Einbindung wurde international nahezu völlig vernachlässigt. Und in dieses wissenschaftliche Niemandsland will die vorliegende Arbeit vordringen. Sie versteht sich als Pilotstudie modellhaften Charakters und Basis für weitere Forschungen ist ein erstes Antippen möglicher Wissenschaftsfragen, jedoch mit dem Anspruch, das 'Phäno-men Kinderwitz' methodisch und thematisch möglichst umfassend einzukreisen." (fragment Przedmowy)
Więcej...
Wypożycz w bibliotece pedagogicznej
Dostęp online
Brak zasobów elektronicznych
dla wybranego dzieła.
Dodaj link
Recenzje

Brak recenzji - napisz pierwszą.

Nikt jeszcze nie obserwuje nowych recenzji tego dzieła.
Okładki
Kliknij na okładkę żeby zobaczyć powiększenie lub dodać ją na regał.
Autorka w swojej pracy w nowatorski sposób podjęła się omówieniu zagadnienia, w jaki sposób kultura odpowiedziała na przebieg modernizacji na terenach Rosji i Iranu przełomu XIX i XX wieku. • W swej wnikliwej rozprawie zajęła się szerokim spektrum problemów. Głównym zamiarem badaczki było uwidocznienie zarówno wspólnych cech, jak i różnic w przemianach obu państw. Ukazała podobieństwa w początkowej reakcji kultury rosyjskiej i irańskiej na kulturę zachodnią – fascynację nią, a jednocześnie pragnienie niezależności i przywiązanie do tradycji. • Skupiła się przede wszystkim na badaniach nad inteligencją rosyjską i irańską, rozważała, jak rosyjska literatura wpłynęła na rozpowszechnianie idei wolności oraz jaki miała wpływ na rozmaite sfery życia społecznego. • Omówiła m. in. zagadnienia kultury i języka, ukazała grupy kulturotwórcze jako konkretne zjawisko na tle abstrakcyjnego fenomenu kultury, postawiła pytania o istotę języka i jego rolę w kulturze. Zajęła się analizą problemową wybranych zjawisk zachodzących w omawianych państwach, snuła rozważania o pierwszym symbolu identyfikacji grupowej społeczeństwa, oceniła rolę prekursorów idei indywidualizmu w Iranie i Rosji, dokonała także interesujących porównań i podsumowań. • Celem autorki było przede wszystkim przedstawienie, w jaki sposób kultury „komunikują się”, jak przebiega dialog między ludźmi, należącymi do różnych kultur oraz jakie są i mogą być skutki dobrego lub złego zrozumienia partnera w dialogu. • Opracowała : Barbara Misiarz • Publiczna Biblioteka Pedagogiczna w Poznaniu
foo