Friesische Volksmärchen

Posłowie:
Jurjen van der Kooi (1943-2018)
Tłumaczenie:
Jurjen van der Kooi (1943-2018)
Babs A. Gezelle Meerburg
Opracowanie:
Jurjen van der Kooi (1943-2018)
Babs A. Gezelle Meerburg
Wydawca:
Eugen Diederichs Verlag (1990)
Wydane w seriach:
Die Märchen der Weltliteratur
Ze Zbiorów Doroty Simonides
ISBN:
3-424-01015-4
Autotagi:
druk
książki
opowiadania
proza
zbiory opowiadań
Źródło opisu: Wojewódzka Biblioteka Publiczna im. Emanuela Smołki w Opolu - Katalog centralny

Der Name Friesen (Frisii oder Frisia[e] vones) taucht zum ersten Mal bei Plinius dem Älteren und Tacitus für zwischen den Rheinmündungen und der Ems siedelnde Völker auf. Wahrscheinlich waren diese Friesen noch keine Germanen. Spätestens jedoch, als sich im frühen Mittelalter entlang der Nordseeküste und in Südengland eine nordseegermanische Sprachgruppe herausbildet, scheinen die Bewohner des frie-sischen Raumes eine Sprache gesprochen zu haben, die zu dieser Gruppe zu zählen ist. Dieser Raum erstreckt sich damals von der Weser im Osten bis zur heutigen niederländisch-belgischen Staatsgrenze, allerdings beginnt er im We-sten bereits abzubröckeln. Um 700 werden von den friesi-schen Stammesgebieten aus die Inseln Sylt, Föhr und Amrum sowie auch Helgoland besiedelt. Etwa 200 bis 300 Jahre später erreicht eine zweite Einwanderungswelle die Halligen und das westliche Küstengebiet Schleswig-Holsteins, zunächst die Marsch zwischen Eider und Wiedau, danach auch die höher gelegene Geest." (fragment Posłowia)
Więcej...
Wypożycz w bibliotece pedagogicznej
Dostęp online
Brak zasobów elektronicznych
dla wybranego dzieła.
Dodaj link
Recenzje

Brak recenzji - napisz pierwszą.

Nikt jeszcze nie obserwuje nowych recenzji tego dzieła.
Okładki
Kliknij na okładkę żeby zobaczyć powiększenie lub dodać ją na regał.
Autorka w swojej pracy w nowatorski sposób podjęła się omówieniu zagadnienia, w jaki sposób kultura odpowiedziała na przebieg modernizacji na terenach Rosji i Iranu przełomu XIX i XX wieku. • W swej wnikliwej rozprawie zajęła się szerokim spektrum problemów. Głównym zamiarem badaczki było uwidocznienie zarówno wspólnych cech, jak i różnic w przemianach obu państw. Ukazała podobieństwa w początkowej reakcji kultury rosyjskiej i irańskiej na kulturę zachodnią – fascynację nią, a jednocześnie pragnienie niezależności i przywiązanie do tradycji. • Skupiła się przede wszystkim na badaniach nad inteligencją rosyjską i irańską, rozważała, jak rosyjska literatura wpłynęła na rozpowszechnianie idei wolności oraz jaki miała wpływ na rozmaite sfery życia społecznego. • Omówiła m. in. zagadnienia kultury i języka, ukazała grupy kulturotwórcze jako konkretne zjawisko na tle abstrakcyjnego fenomenu kultury, postawiła pytania o istotę języka i jego rolę w kulturze. Zajęła się analizą problemową wybranych zjawisk zachodzących w omawianych państwach, snuła rozważania o pierwszym symbolu identyfikacji grupowej społeczeństwa, oceniła rolę prekursorów idei indywidualizmu w Iranie i Rosji, dokonała także interesujących porównań i podsumowań. • Celem autorki było przede wszystkim przedstawienie, w jaki sposób kultury „komunikują się”, jak przebiega dialog między ludźmi, należącymi do różnych kultur oraz jakie są i mogą być skutki dobrego lub złego zrozumienia partnera w dialogu. • Opracowała : Barbara Misiarz • Publiczna Biblioteka Pedagogiczna w Poznaniu
foo