Niewidomy muzyk i inne opowiadania

Autor:
Vladimir Galaktionovič Korolenko (1853-1921)
Tłumaczenie:
Stanisław Miłkowski
Józef Mondschein (1883-1961)
Wydawca:
Hachette Polska
Wydane w seriach:
Arcydzieła Literatury Rosyjskiej
ISBN:
978-83-282-0408-9, 978-83-282-0788-2
Autotagi:
druk
książki
opowiadania
powieści
proza
zbiory opowiadań
Źródło opisu: Biblioteka Publiczna im. Stefana Rowińskiego w Ostrowie Wielkopolskim - Księgozbiór

Tytułowy „Niewidomy muzyk” (1886) to najsłynniejsze i najbardziej poruszające dzieło Włodzimierza Korolenki. Choć ze względu na swoją długość i strukturę bywa klasyfikowane jako minipowieść lub dłuższe opowiadanie, stanowi genialny, głęboki traktat psychologiczno-filozoficzny poświęcony zmaganiom człowieka z fizycznym ograniczeniem i poszukiwaniem sensu życia. [opis AI]
Więcej...
Wypożycz w bibliotece pedagogicznej
Dostęp online
Brak zasobów elektronicznych
dla wybranego dzieła.
Dodaj link
Recenzje

Brak recenzji - napisz pierwszą.

Nikt jeszcze nie obserwuje nowych recenzji tego dzieła.
Okładki
Kliknij na okładkę żeby zobaczyć powiększenie lub dodać ją na regał.
Autorka w swojej pracy w nowatorski sposób podjęła się omówieniu zagadnienia, w jaki sposób kultura odpowiedziała na przebieg modernizacji na terenach Rosji i Iranu przełomu XIX i XX wieku. • W swej wnikliwej rozprawie zajęła się szerokim spektrum problemów. Głównym zamiarem badaczki było uwidocznienie zarówno wspólnych cech, jak i różnic w przemianach obu państw. Ukazała podobieństwa w początkowej reakcji kultury rosyjskiej i irańskiej na kulturę zachodnią – fascynację nią, a jednocześnie pragnienie niezależności i przywiązanie do tradycji. • Skupiła się przede wszystkim na badaniach nad inteligencją rosyjską i irańską, rozważała, jak rosyjska literatura wpłynęła na rozpowszechnianie idei wolności oraz jaki miała wpływ na rozmaite sfery życia społecznego. • Omówiła m. in. zagadnienia kultury i języka, ukazała grupy kulturotwórcze jako konkretne zjawisko na tle abstrakcyjnego fenomenu kultury, postawiła pytania o istotę języka i jego rolę w kulturze. Zajęła się analizą problemową wybranych zjawisk zachodzących w omawianych państwach, snuła rozważania o pierwszym symbolu identyfikacji grupowej społeczeństwa, oceniła rolę prekursorów idei indywidualizmu w Iranie i Rosji, dokonała także interesujących porównań i podsumowań. • Celem autorki było przede wszystkim przedstawienie, w jaki sposób kultury „komunikują się”, jak przebiega dialog między ludźmi, należącymi do różnych kultur oraz jakie są i mogą być skutki dobrego lub złego zrozumienia partnera w dialogu. • Opracowała : Barbara Misiarz • Publiczna Biblioteka Pedagogiczna w Poznaniu
foo