Działania flot podczas wojny paragwajskiej 1864-1870

Wśród państw Ameryki Południowej połowy XIX wieku Paragwaj był krajem wyjątkowym, co wynikało tak z jego historii, jak i położenia. W latach trzydziestych XVI wieku Hiszpanie założyli w estuarium La Plata przy ujściu rzek Parana i Uruguwaj (Uruguay) kilka osad, w tym Buenos Aires. Warunki do osadnictwa okazały się jednak trudne, a potencjalne zdobycze problematyczne. Kontynuowali więc eksplorację nowych terenów, poruszając się wzdłuż biegu rzeki Parana, a następnie Paragwaj (Paraguay), zakładając w 1537 roku, na wschodnim brzegu tej ostatniej, naprzeciw ujścia do niej Pilcomayo, osadę Asunción. Nowe tereny weszły w skład kolonii La Plata, przy czym wraz z poszerzeniem jej obszaru doszło do podziału na dwie części: południowa, ze stolicą w Buenos Aires, zachowała dotychczasową nazwę La Plata, północna zaś, ze stolicą w Asunción, otrzymała nazwę Guayará, która jednak szybko ustąpiła pierwszeństwa potocznej nazwie Paragwaj. Nowa kolonia leżała na uboczu i odcięta była od morza. Dawało to lokalnym władzom kolonialnym większą niezależność, utrudniało też dopływ nowych osadników hiszpańskich. Miało to ten skutek, że o ile w innych koloniach hiszpańskich czołową rolę odgrywali zawsze biali przybysze z metropolii wraz z rodzimymi elitami kreolskimi, o tyle w Paragwaju tych pierwszych było bardzo mało, na czoło więc wysunęli się Kreole i Metysi (ci ostatni odgrywali wyraźnie większą rolę niż w innych koloniach hiszpańskich)...