Mąż, którego nie chciałam

Inne tytuły:
Mąż, którego nie chciałam 1
Autor:
Monika Magoska-Suchar
Wydawca:
Monika Magoska-Suchar (2025)
Wydane w seriach:
Rodzeństwo Stanos
ISBN:
978-83-974606-8-3
Autotagi:
druk
książki
powieści
proza
Źródło opisu: Biblioteka Publiczna Miasta i Gminy w Dębnie im. Antoniego Dobrowolskiego - Katalog księgozbioru

Zoe Stanos, która ze względu na chorobę ojca musiała szybko dorosnąć, zajmuje się rodzinnym biznesem – nadmorską tawerną usytuowaną na Krecie. Tymczasem jej najstarsza siostra, Weronika, uchodząca za niedościgły wzór i najzdolniejszą z rodziny, studiuje w Londynie. Tarapaty finansowe, w jakie tam wpada, zmuszają ją do zaciągnięcia długu u Liama Lenoxa, prezesa największego banku w Wielkiej Brytanii. Nie jest to jednak zobowiązanie opiewające na zwrot pożyczonej kwoty, ale zgoda Weroniki na zawarcie związku małżeńskiego z Lenoxem i urodzenie mu zdrowego dziedzica, a następnie – rozwód i definitywne wycofanie się również z życia dziecka. Wierzytelność musi zostać spłacona, inaczej rodzina Stanos straci majątek, w tym restaurację. Weronika jednak ucieka od problemów, zostawiając los najbliższych w rękach Zoe, która wiedziona przyzwoitością i miłością do rodziny, decyduje się poświęcić i wypełnić zobowiązanie siostry. To zmieni jej życie raz na zawsze, ale czy aby na pewno wyłącznie na gorsze? Liam Lenox był przystojny. No dobra, był ultra super turbo przystojny. Ale ta uroda mogła być złudna. Był skłonny podpisać umowę na surogację i zmusić mnie do zerwania z rodziną. To nie był dobry człowiek. Musiałam zachować względem niego czujność. Powieść spodoba się fankom motywów aranżowanego małżeństwa, unwanted marriage oraz forced proximity.
Więcej...
Wypożycz w bibliotece pedagogicznej
Dostęp online
Brak zasobów elektronicznych
dla wybranego dzieła.
Dodaj link
Recenzje

Brak recenzji - napisz pierwszą.

Nikt jeszcze nie obserwuje nowych recenzji tego dzieła.
Okładki
Kliknij na okładkę żeby zobaczyć powiększenie lub dodać ją na regał.
Autorka w swojej pracy w nowatorski sposób podjęła się omówieniu zagadnienia, w jaki sposób kultura odpowiedziała na przebieg modernizacji na terenach Rosji i Iranu przełomu XIX i XX wieku. • W swej wnikliwej rozprawie zajęła się szerokim spektrum problemów. Głównym zamiarem badaczki było uwidocznienie zarówno wspólnych cech, jak i różnic w przemianach obu państw. Ukazała podobieństwa w początkowej reakcji kultury rosyjskiej i irańskiej na kulturę zachodnią – fascynację nią, a jednocześnie pragnienie niezależności i przywiązanie do tradycji. • Skupiła się przede wszystkim na badaniach nad inteligencją rosyjską i irańską, rozważała, jak rosyjska literatura wpłynęła na rozpowszechnianie idei wolności oraz jaki miała wpływ na rozmaite sfery życia społecznego. • Omówiła m. in. zagadnienia kultury i języka, ukazała grupy kulturotwórcze jako konkretne zjawisko na tle abstrakcyjnego fenomenu kultury, postawiła pytania o istotę języka i jego rolę w kulturze. Zajęła się analizą problemową wybranych zjawisk zachodzących w omawianych państwach, snuła rozważania o pierwszym symbolu identyfikacji grupowej społeczeństwa, oceniła rolę prekursorów idei indywidualizmu w Iranie i Rosji, dokonała także interesujących porównań i podsumowań. • Celem autorki było przede wszystkim przedstawienie, w jaki sposób kultury „komunikują się”, jak przebiega dialog między ludźmi, należącymi do różnych kultur oraz jakie są i mogą być skutki dobrego lub złego zrozumienia partnera w dialogu. • Opracowała : Barbara Misiarz • Publiczna Biblioteka Pedagogiczna w Poznaniu
foo