Limiteracja w równaniach algebraicznych:

algorytmiczna procedura o teoretycznych i technicznych zastosowaniach

Autorzy:
Roman Janiczek
Jerzy Rudenko
Wydawca:
Wydawnictwo Politechniki Częstochowskiej (2001)
ISBN:
83-7193-138-7
Autotagi:
druk
książki
Źródło opisu: Biblioteka Akademii Bialskiej im. Jana Pawła II - Katalog księgozbioru

W tej książce czytelnik znajdzie opis nowej metody rozwiązywania równań algebraicznych. Jest ona zupełnie niepodobna do obecnie stosowanych metod. Nazwano ją metodą limiteracyjną. Wykorzystuje ona tak zwane uzupełnienia pasywne równań. W metodzie tej cechą charakterystyczną jest to, że stosuje się ją bez zmian do wszystkich równań algebraicznych stopnia n o stałych współczynnikach z podobną łatwością, jak do równania kwadratowego.Metoda może być stosowana także do wielu równań z jedną niewiadomą, opisanych funkcjami przynajmniej dwukrotnie różniczkowalnymi, w tym też do niektórych równań trygonometrycznych.
Więcej...
Wypożycz w bibliotece pedagogicznej
Dostęp online
Brak zasobów elektronicznych
dla wybranego dzieła.
Dodaj link
Recenzje

Brak recenzji - napisz pierwszą.

Nikt jeszcze nie obserwuje nowych recenzji tego dzieła.
Okładki
Kliknij na okładkę żeby zobaczyć powiększenie lub dodać ją na regał.
Autorka w swojej pracy w nowatorski sposób podjęła się omówieniu zagadnienia, w jaki sposób kultura odpowiedziała na przebieg modernizacji na terenach Rosji i Iranu przełomu XIX i XX wieku. • W swej wnikliwej rozprawie zajęła się szerokim spektrum problemów. Głównym zamiarem badaczki było uwidocznienie zarówno wspólnych cech, jak i różnic w przemianach obu państw. Ukazała podobieństwa w początkowej reakcji kultury rosyjskiej i irańskiej na kulturę zachodnią – fascynację nią, a jednocześnie pragnienie niezależności i przywiązanie do tradycji. • Skupiła się przede wszystkim na badaniach nad inteligencją rosyjską i irańską, rozważała, jak rosyjska literatura wpłynęła na rozpowszechnianie idei wolności oraz jaki miała wpływ na rozmaite sfery życia społecznego. • Omówiła m. in. zagadnienia kultury i języka, ukazała grupy kulturotwórcze jako konkretne zjawisko na tle abstrakcyjnego fenomenu kultury, postawiła pytania o istotę języka i jego rolę w kulturze. Zajęła się analizą problemową wybranych zjawisk zachodzących w omawianych państwach, snuła rozważania o pierwszym symbolu identyfikacji grupowej społeczeństwa, oceniła rolę prekursorów idei indywidualizmu w Iranie i Rosji, dokonała także interesujących porównań i podsumowań. • Celem autorki było przede wszystkim przedstawienie, w jaki sposób kultury „komunikują się”, jak przebiega dialog między ludźmi, należącymi do różnych kultur oraz jakie są i mogą być skutki dobrego lub złego zrozumienia partnera w dialogu. • Opracowała : Barbara Misiarz • Publiczna Biblioteka Pedagogiczna w Poznaniu
foo