Wystawa okropności

Przenikliwa diagnoza alienacji współczesnego człowieka w świecie technologii, medycyny, pornografii i mediów. Lata sześćdziesiąte XX wieku. Prezydent Kennedy zostaje zastrzelony na oczach świata. Marylin Monroe popełnia samobójstwo. USA i ZSRR prześcigają się w zbrojeniach atomowych i lotach w kosmos. W Wietnamie nastaje czas apokalipsy. Zachód upaja się konsumpcją: samochód staje się fetyszem, masową imaginacją władają gwiazdy kina, polityka zmienia się w telewizyjne widowisko. W sztuce rządzi pop art. Wybucha rewolucja seksualna. Gdy w 1964 roku nagle umiera żona J.G. Ballarda, szalona współczesność zmienia się w oczach pisarza w nieznośne widowisko. Żałoba dyktuje mu niespotykaną dotąd formę literacką fragmentaryczną i obsesyjną, obsceniczną i zimną, bezosobową i traumatyczną. Sugestywną, choć jakby pisaną szyfrem. Wystawą okropności, wydaną w 1970 roku, zachwycali się i inspirowali pisarze, muzycy, plastycy, filmowcy i filozofowie: William Burroughs, Ian Curtis, Gary Numan, Trent Reznor, Damien Hirst, David Cronenberg, Mark Fisher. Książkę publikujemy po raz pierwszy w polskim przekładzie, z dodanymi w 1990 roku uzupełnieniami i komentarzami autora.[z okładki]