Współodczuwanie:

Rozważania Drogi Krzyżowej do obrazów Jana Betleya z kościoła św. Dominika w Płocku

Wydawca:
Parafia św. Maksymiliana Kolbego (2026)
Autotagi:
druk
elementy biograficzne
książki
publikacje religijne
Źródło opisu: Książnica Płocka - Katalog zbiorów

Obrazy zdobią wnętrze kościoła parafialnego pw. św. Dominika w Płocku, duszpasterstwa prowadzonego obecnie przez Klaretynów. Jan Betley, choć znany z pejzaży i martwej natury, w cyklu pasyjnym skupił się na współodczuwaniu z cierpiącym Chrystusem, co czyni te stacje szczególną pomocą w rozważaniach wielkopostnych. Obrazy te wyróżniają się ekspresją i malarskim podejściem do tematyki religijnej.Kościół na Górkach, w którym wiszą obrazy, ma długą historię, sięgającą 1225 roku, kiedy do Płocka przybyli dominikanie. Obrazy te stanowią wyraz "współodczuwania" i są zachętą do głębszej refleksji nad Męką Pąńską.
Więcej...
Wypożycz w bibliotece pedagogicznej
Dostęp online
Brak zasobów elektronicznych
dla wybranego dzieła.
Dodaj link
Recenzje

Brak recenzji - napisz pierwszą.

Nikt jeszcze nie obserwuje nowych recenzji tego dzieła.
Okładki
Kliknij na okładkę żeby zobaczyć powiększenie lub dodać ją na regał.
Autorka w swojej pracy w nowatorski sposób podjęła się omówieniu zagadnienia, w jaki sposób kultura odpowiedziała na przebieg modernizacji na terenach Rosji i Iranu przełomu XIX i XX wieku. • W swej wnikliwej rozprawie zajęła się szerokim spektrum problemów. Głównym zamiarem badaczki było uwidocznienie zarówno wspólnych cech, jak i różnic w przemianach obu państw. Ukazała podobieństwa w początkowej reakcji kultury rosyjskiej i irańskiej na kulturę zachodnią – fascynację nią, a jednocześnie pragnienie niezależności i przywiązanie do tradycji. • Skupiła się przede wszystkim na badaniach nad inteligencją rosyjską i irańską, rozważała, jak rosyjska literatura wpłynęła na rozpowszechnianie idei wolności oraz jaki miała wpływ na rozmaite sfery życia społecznego. • Omówiła m. in. zagadnienia kultury i języka, ukazała grupy kulturotwórcze jako konkretne zjawisko na tle abstrakcyjnego fenomenu kultury, postawiła pytania o istotę języka i jego rolę w kulturze. Zajęła się analizą problemową wybranych zjawisk zachodzących w omawianych państwach, snuła rozważania o pierwszym symbolu identyfikacji grupowej społeczeństwa, oceniła rolę prekursorów idei indywidualizmu w Iranie i Rosji, dokonała także interesujących porównań i podsumowań. • Celem autorki było przede wszystkim przedstawienie, w jaki sposób kultury „komunikują się”, jak przebiega dialog między ludźmi, należącymi do różnych kultur oraz jakie są i mogą być skutki dobrego lub złego zrozumienia partnera w dialogu. • Opracowała : Barbara Misiarz • Publiczna Biblioteka Pedagogiczna w Poznaniu
foo