Homilie o Księdze Rodzaju

Inne tytuły:
Homilie o Księdze Wyjścia
Homiliae in Exodum
Autor:
Orygenes (185-254)
Tłumacz:
Stanisław Kalinkowski
Przedmowa:
Henryk Pietras
Wydawca:
Wydawnictwo WAM (2024)
Wydane w seriach:
Źródła Myśli Teologicznej
ISBN:
978-83-7505-734-8
Autotagi:
druk
książki
przemówienia
publikacje religijne
Źródło opisu: Miejska i Powiatowa Biblioteka Publiczna w Ropczycach - Księgozbiór

Recenzja i nota biograficzna dotycząca dwóch fundamentalnych zbiorów homilii Orygenesa, wydanych w uznanym polskim przekładzie. Recenzja: „Homilie o Księdze Rodzaju” oraz „Homilie o Księdze Wyjścia” Te dwa zbiory stanowią serce egzegezy aleksandryjskiej. Orygenes nie traktuje tekstów biblijnych jedynie jako kroniki wydarzeń, lecz jako żywą przestrzeń spotkania z Logosem. Kluczowe zagadnienia dzieła: „Homilie o Księdze Rodzaju”: Autor skupia się na stworzeniu świata i losach patriarchów. Abraham, Izaak i Jakub stają się w jego interpretacji figurami cnót oraz etapami rozwoju duchowego. Szczególnie poruszająca jest homilia o ofiarowaniu Izaaka, gdzie Orygenes buduje głęboką paralelę do ofiary Chrystusa. „Homilie o Księdze Wyjścia”: Centralnym motywem jest tutaj przejście przez Morze Czerwone i wędrówka przez pustynię. Dla Orygenesa jest to mistyczna droga chrześcijanina – od niewoli grzechu (Egipt), przez chrzest (Morze), aż po karmienie się Słowem Bożym (Manna). Metoda interpretacji: To tutaj w pełni widać trójpodział sensu Pisma: historyczny (ciało), moralny (dusza) i duchowy/mistyczny (duch). Wartość merytoryczna wydania: Przekład S. Kalinkowskiego: Tłumacz dokonał tytanicznej pracy, oddając specyficzny, pełen pasji i dygresji styl Orygenesa w sposób klarowny dla polskiego czytelnika. Wstęp H. Pietrasa: Ks. prof. Pietras osadza teksty w kontekście polemik wczesnochrześcijańskich, co pomaga zrozumieć, dlaczego Orygenes kładł nacisk na konkretne interpretacje. Nota o autorze: Orygenes (Adamantios) Orygenes to postać, bez której trudno wyobrazić sobie rozwój myśli chrześcijańskiej, mimo że jego dorobek do dziś budzi emocje. Daty graniczne: Życie: ok. 185 – ok. 254 r. n.e. (zmarł w Cezarei lub Tyrze). Twórczość: Okres największej aktywności przypada na lata 203–250 n.e. Kluczowe informacje o twórczości: Metoda naukowa: Jako pierwszy w historii Kościoła stworzył spójny system teologiczny. Był twórcą Hexapli – krytycznego zestawienia tekstów Starego Testamentu. Płodność literacka: Przypisuje mu się autorstwo tysięcy dzieł. Nawet jeśli liczba 6000 jest przesadzona, jego dorobek (komentarze, homilie, traktaty jak O zasadach) był monumentalny. Filozofia: Łączył chrześcijaństwo z platonizmem. Wierzył, że wiara musi być rozumna i zgłębiana intelektualnie. Kontrowersje: Jego spekulacje (np. o tym, że dusze istniały przed narodzeniem, czy o ostatecznym zbawieniu wszystkich, w tym potępionych) sprawiły, że wieki później niektóre z jego tez potępiono. Podsumowanie znaczenia: Orygenes był „Człowiekiem ze stali” nie tylko z powodu tytanicznej pracy, ale i hartu ducha. W czasie prześladowań za cesarza Decjusza (ok. 250 r.) był poddawany okrutnym torturom, z których nigdy w pełni nie wydobrzał. Choć formalnie nie jest świętym, jego wpływ na późniejszych ojców Kościoła (jak Grzegorz z Nyssy czy Ambroży) jest nie do przecenienia. Ocena końcowa dzieła: KryteriumOcena Głębia alegorii10/10 Przekład i przypisy9/10 Znaczenie dla teologii10/10 Dla kogo? Dla każdego, kto chce nauczyć się czytać Biblię „między wierszami” i zrozumieć, jak pierwsi chrześcijanie odkrywali Chrystusa w Starym Testamencie.
Więcej...
Wypożycz w bibliotece pedagogicznej
Dostęp online
Brak zasobów elektronicznych
dla wybranego dzieła.
Dodaj link
Recenzje

Brak recenzji - napisz pierwszą.

Nikt jeszcze nie obserwuje nowych recenzji tego dzieła.
Okładki
Kliknij na okładkę żeby zobaczyć powiększenie lub dodać ją na regał.
Autorka w swojej pracy w nowatorski sposób podjęła się omówieniu zagadnienia, w jaki sposób kultura odpowiedziała na przebieg modernizacji na terenach Rosji i Iranu przełomu XIX i XX wieku. • W swej wnikliwej rozprawie zajęła się szerokim spektrum problemów. Głównym zamiarem badaczki było uwidocznienie zarówno wspólnych cech, jak i różnic w przemianach obu państw. Ukazała podobieństwa w początkowej reakcji kultury rosyjskiej i irańskiej na kulturę zachodnią – fascynację nią, a jednocześnie pragnienie niezależności i przywiązanie do tradycji. • Skupiła się przede wszystkim na badaniach nad inteligencją rosyjską i irańską, rozważała, jak rosyjska literatura wpłynęła na rozpowszechnianie idei wolności oraz jaki miała wpływ na rozmaite sfery życia społecznego. • Omówiła m. in. zagadnienia kultury i języka, ukazała grupy kulturotwórcze jako konkretne zjawisko na tle abstrakcyjnego fenomenu kultury, postawiła pytania o istotę języka i jego rolę w kulturze. Zajęła się analizą problemową wybranych zjawisk zachodzących w omawianych państwach, snuła rozważania o pierwszym symbolu identyfikacji grupowej społeczeństwa, oceniła rolę prekursorów idei indywidualizmu w Iranie i Rosji, dokonała także interesujących porównań i podsumowań. • Celem autorki było przede wszystkim przedstawienie, w jaki sposób kultury „komunikują się”, jak przebiega dialog między ludźmi, należącymi do różnych kultur oraz jakie są i mogą być skutki dobrego lub złego zrozumienia partnera w dialogu. • Opracowała : Barbara Misiarz • Publiczna Biblioteka Pedagogiczna w Poznaniu
foo