Symphony in D minor, op. 21

Inne tytuły:
Symfonia d-moll, op. 21
Dyrygent:
Łukasz Borowicz
Komentarz:
Łukasz Borowicz
Reżyseria nagrania:
Marcin Domżał
Michał Szostakowski
Kompozytor:
Zygmunt Stojowski (1870-1946)
Wykonanie:
Orkiestra Symfoniczna Filharmonii Poznańskiej im. Tadeusza Szeligowskiego
Wydawcy:
Filharmonia Poznańska
Dux , Lech Tołwiński Małgorzata Polańska-Szostakowska
DUX Recording Producers
Autotagi:
CD
nagrania muzyczne
Źródło opisu: Wojewódzka Biblioteka Publiczna im. Emanuela Smołki w Opolu - Katalog centralny

Wczesna symfonia Zygmunta Stojowskiego, która przyniosła mu zwycięstwo w konkursie kompozytorskim zorganizowanym przez I.J. Paderewskiego, a także zapewniła rozgłos i międzynarodową rozpoznawalność. Nie powinno to budzić zaskoczenia – wykształcony pod kierunkiem najwybitniejszych mistrzów epoki schyłkowego romantyzmu młody twórca od początku wyróżniał się wybitną umiejętnością instrumentacji, melodyczną wyobraźnią i odwagą w łączeniu wpływów tradycyjnej symfoniki postromantycznej z nowymi zdobyczami takimi jak zaawansowane harmonie, integracja motywiczna całego dzieła czy bogata rytmika. Choć w późniejszych latach nie uległ modnym wpływom modernizmu, przez co jego muzyka została zapomniana w koncertowym repertuarze, dziś warto odkrywać ją na nowo, jako świadectwo okresu przejściowego między epokami ujęte w mistrzowskiej formie. Łukasz Borowicz wraz z orkiestrą poznańskich filharmoników kolejny raz udowadnia sens i wartość takich poszukiwań, oferując słuchaczom możliwość poznania kompozycji wybitnej w imponującej rozmachem interpretacji.
Więcej...
Wypożycz w bibliotece pedagogicznej
Dostęp online
Brak zasobów elektronicznych
dla wybranego dzieła.
Dodaj link
Recenzje

Brak recenzji - napisz pierwszą.

Nikt jeszcze nie obserwuje nowych recenzji tego dzieła.
Okładki
Kliknij na okładkę żeby zobaczyć powiększenie lub dodać ją na regał.
Autorka w swojej pracy w nowatorski sposób podjęła się omówieniu zagadnienia, w jaki sposób kultura odpowiedziała na przebieg modernizacji na terenach Rosji i Iranu przełomu XIX i XX wieku. • W swej wnikliwej rozprawie zajęła się szerokim spektrum problemów. Głównym zamiarem badaczki było uwidocznienie zarówno wspólnych cech, jak i różnic w przemianach obu państw. Ukazała podobieństwa w początkowej reakcji kultury rosyjskiej i irańskiej na kulturę zachodnią – fascynację nią, a jednocześnie pragnienie niezależności i przywiązanie do tradycji. • Skupiła się przede wszystkim na badaniach nad inteligencją rosyjską i irańską, rozważała, jak rosyjska literatura wpłynęła na rozpowszechnianie idei wolności oraz jaki miała wpływ na rozmaite sfery życia społecznego. • Omówiła m. in. zagadnienia kultury i języka, ukazała grupy kulturotwórcze jako konkretne zjawisko na tle abstrakcyjnego fenomenu kultury, postawiła pytania o istotę języka i jego rolę w kulturze. Zajęła się analizą problemową wybranych zjawisk zachodzących w omawianych państwach, snuła rozważania o pierwszym symbolu identyfikacji grupowej społeczeństwa, oceniła rolę prekursorów idei indywidualizmu w Iranie i Rosji, dokonała także interesujących porównań i podsumowań. • Celem autorki było przede wszystkim przedstawienie, w jaki sposób kultury „komunikują się”, jak przebiega dialog między ludźmi, należącymi do różnych kultur oraz jakie są i mogą być skutki dobrego lub złego zrozumienia partnera w dialogu. • Opracowała : Barbara Misiarz • Publiczna Biblioteka Pedagogiczna w Poznaniu
foo