Książka „W polskiej dżungli” to jedna z najbardziej urzekających pozycji Antoniego Ferdynanda Ossendowskiego, w której autor udowadnia, że aby przeżyć wielką przygodę i odkryć nieznane światy, wcale nie trzeba płynąć do Afryki czy przedzierać się przez góry Tybetu. Wystarczyło udać się na przedwojenne Polesie. Dla Ossendowskiego Polesie było krainą magiczną, ostatnim bastionem pierwotnej przyrody w Europie, który opisał z pasją godną największych odkrywców. 1. Polesie jako „Polska Amazonia” Autor z niezwykłym kunsztem maluje obraz krainy błot, nieprzebytych trzęsawisk i tajemniczych rzek. Dla ówczesnego czytelnika (i dla nas dzisiaj) opisy te brzmią niemal nierealnie: Dzika przyroda: Ossendowski z precyzją przyrodnika opisuje bogactwo flory i fauny – od rzadkich ptaków po potężne dęby, które pamiętają zamierzchłe czasy. Labirynty wód: Czytelnik niemal słyszy plusk wioseł pychówki przecinającej gęste trzciny i czuje zapach wilgotnego lasu. 2. Spotkanie z „Ludźmi Błot” Największą wartością książki jest jednak jej wymiar ludzki. Ossendowski z ogromną empatią portretuje Poleszuków – twardych, dumnych mieszkańców tych ziem, którzy żyli w rytmie natury, niemal odcięci od reszty świata. Autor opisuje ich unikalne zwyczaje, wierzenia i niezwykłą zdolność przetrwania w skrajnie trudnych warunkach. W jego relacji Poleszuk nie jest „zacofany” – jest człowiekiem wolnym, który o bagnach i lesie wie więcej niż najlepsi naukowcy z uniwersytetów. 3. Reportaż z duszą „W polskiej dżungli” to nie jest suchy opis geograficzny. To żywy, tętniący emocjami reportaż, w którym: Historia przeplata się z legendą: Ossendowski chętnie przytacza lokalne podania o duchach błotnych i dawnych bohaterach. Polska podmiotowość: Autor podkreśla wagę tych ziem dla II Rzeczypospolitej, widząc w nich nie tylko egzotykę, ale integralną, niezwykle ważną część polskiej tożsamości. Dlaczego warto przeczytać tę książkę dzisiaj? Ocalić od zapomnienia: Polesie, jakie znał Ossendowski, już nie istnieje. Melioracje i zmiany granic nieodwracalnie zmieniły ten krajobraz. Ta książka to jedyny w swoim rodzaju „wehikuł czasu”. Lekcja pokory wobec natury: W dobie ekologii, Ossendowski jawi się jako prekursor świadomego zachwytu nad ekosystemem, który należy chronić. Literacka uczta: Język jest soczysty, pełen barwnych przymiotników i dynamiki, co sprawia, że książkę „pochłania się” w jeden wieczór. „W polskiej dżungli” to dowód na to, że Polska przedwojenna była krajem niezwykle barwnym, pełnym tajemnic i miejsc, które zapierały dech w piersiach podróżnikom z całego świata. Dla kogo? Dla pasjonatów Kresów Wschodnich i historii II RP. Dla miłośników literatury przyrodniczej i reportażu. Dla każdego, kto chce poczuć magię dawnej Polski, której już nie ma na mapach. Polesie było miejscem, gdzie czas płynął inaczej, a życie toczyło się na czółnach i tratwach.
