Łabędź i nietoperz

Tytuł oryginalny:
Hakucho to komori
Autor:
Keigo Higashino
Tłumacz:
Andrzej Świrkowski
Wydawca:
Grupa Wydawnicza Relacja Sp. z o. o (2025)
Wydane w seriach:
Kryminalna Relacja
ISBN:
978-83-68228-42-7
Autotagi:
druk
książki
powieści
proza
rodzina
Wypożycz w bibliotece pedagogicznej
Dostęp online
Brak zasobów elektronicznych
dla wybranego dzieła.
Dodaj link
Recenzje
  • „Łabędź i nietoperz” to kryminał, który udowadnia, że Keigo Higashino wciąż należy do czołówki twórców literatury dete­ktyw­isty­czne­j XXI wieku. Rozpoczyna się od pozornie prostej zbrodni w Tokio – znany prawnik zostaje zamordowany, a śledztwo zamyka się błyskawicznie, gdy do winy przyznaje się niepozorny starszy mężczyzna. Syn oskarżonego i córka ofiary zaczynają własne śledztwo, a wówczas na jaw wychodzą tajemnice sprzed trzydziestu lat, które rzucają nowe światło na wydarzenia współczesne. Narracja umiejętnie splata elementy klasycznego kryminału z refleksją nad winą, pragnieniem prawdy i ciężarem milczenia, które mogą towarzyszyć rodzinom ofiar i podejrzanych przez całe życie.
Nikt jeszcze nie obserwuje nowych recenzji tego dzieła.
Okładki
Kliknij na okładkę żeby zobaczyć powiększenie lub dodać ją na regał.
Autorka w swojej pracy w nowatorski sposób podjęła się omówieniu zagadnienia, w jaki sposób kultura odpowiedziała na przebieg modernizacji na terenach Rosji i Iranu przełomu XIX i XX wieku. • W swej wnikliwej rozprawie zajęła się szerokim spektrum problemów. Głównym zamiarem badaczki było uwidocznienie zarówno wspólnych cech, jak i różnic w przemianach obu państw. Ukazała podobieństwa w początkowej reakcji kultury rosyjskiej i irańskiej na kulturę zachodnią – fascynację nią, a jednocześnie pragnienie niezależności i przywiązanie do tradycji. • Skupiła się przede wszystkim na badaniach nad inteligencją rosyjską i irańską, rozważała, jak rosyjska literatura wpłynęła na rozpowszechnianie idei wolności oraz jaki miała wpływ na rozmaite sfery życia społecznego. • Omówiła m. in. zagadnienia kultury i języka, ukazała grupy kulturotwórcze jako konkretne zjawisko na tle abstrakcyjnego fenomenu kultury, postawiła pytania o istotę języka i jego rolę w kulturze. Zajęła się analizą problemową wybranych zjawisk zachodzących w omawianych państwach, snuła rozważania o pierwszym symbolu identyfikacji grupowej społeczeństwa, oceniła rolę prekursorów idei indywidualizmu w Iranie i Rosji, dokonała także interesujących porównań i podsumowań. • Celem autorki było przede wszystkim przedstawienie, w jaki sposób kultury „komunikują się”, jak przebiega dialog między ludźmi, należącymi do różnych kultur oraz jakie są i mogą być skutki dobrego lub złego zrozumienia partnera w dialogu. • Opracowała : Barbara Misiarz • Publiczna Biblioteka Pedagogiczna w Poznaniu
foo