Machina odumarcia

Tytuł oryginalny:
Machine à Démourir
Ilustracje:
Bruno Gazzotti
Usagi
Tłumacz:
Agata Cieślak
Autorzy:
Fabien Vehlmann
Bruno Gazzotti
Scenariusz:
Fabien Vehlmann
Wydawca:
Story House Egmont (2024-2025)
Wydane w seriach:
Sami
Klub Świata Komiksu
ISBN:
978-83-281-7421-4
Autotagi:
beletrystyka
druk
film i wideo
ikonografia
komiksy
komiksy i książki obrazkowe
książki

Kolejny, trzymający w napięciu tom serii o grupie dzieci, które pewnego dnia obudziły się w dziwnym świecie bez dorosłych, za to z dzikimi zwierzętami i innymi dziećmi zamienionymi w zombi. W czasie ucieczki przed ścigającymi ich oddziałami z Neosalem nasi bohaterowie musieli się rozdzielić i ratować na własną rękę. Dodji wpadł w ręce Szalonego Pana, ranna Leila, Nożownik i Terry uciekli razem w jedną stronę, Yvan samotnie w drugą, a Zoe i Ajza zostały w chacie w górach. Członkowie każdej z tych grup muszą ratować się SAMI…
Więcej...
Wypożycz w bibliotece pedagogicznej
Dostęp online
Brak zasobów elektronicznych
dla wybranego dzieła.
Dodaj link
Recenzje

Brak recenzji - napisz pierwszą.

Nikt jeszcze nie obserwuje nowych recenzji tego dzieła.
Okładki
Kliknij na okładkę żeby zobaczyć powiększenie lub dodać ją na regał.
Autorka w swojej pracy w nowatorski sposób podjęła się omówieniu zagadnienia, w jaki sposób kultura odpowiedziała na przebieg modernizacji na terenach Rosji i Iranu przełomu XIX i XX wieku. • W swej wnikliwej rozprawie zajęła się szerokim spektrum problemów. Głównym zamiarem badaczki było uwidocznienie zarówno wspólnych cech, jak i różnic w przemianach obu państw. Ukazała podobieństwa w początkowej reakcji kultury rosyjskiej i irańskiej na kulturę zachodnią – fascynację nią, a jednocześnie pragnienie niezależności i przywiązanie do tradycji. • Skupiła się przede wszystkim na badaniach nad inteligencją rosyjską i irańską, rozważała, jak rosyjska literatura wpłynęła na rozpowszechnianie idei wolności oraz jaki miała wpływ na rozmaite sfery życia społecznego. • Omówiła m. in. zagadnienia kultury i języka, ukazała grupy kulturotwórcze jako konkretne zjawisko na tle abstrakcyjnego fenomenu kultury, postawiła pytania o istotę języka i jego rolę w kulturze. Zajęła się analizą problemową wybranych zjawisk zachodzących w omawianych państwach, snuła rozważania o pierwszym symbolu identyfikacji grupowej społeczeństwa, oceniła rolę prekursorów idei indywidualizmu w Iranie i Rosji, dokonała także interesujących porównań i podsumowań. • Celem autorki było przede wszystkim przedstawienie, w jaki sposób kultury „komunikują się”, jak przebiega dialog między ludźmi, należącymi do różnych kultur oraz jakie są i mogą być skutki dobrego lub złego zrozumienia partnera w dialogu. • Opracowała : Barbara Misiarz • Publiczna Biblioteka Pedagogiczna w Poznaniu
foo