ZOO wymarłych zwierząt

Tytuł oryginalny:
Zoo des animaux disparus
Inne tytuły:
ZOO wymarłych zwierząt Tom 3
Ilustracje:
Bloz
Jean-Christophe Grenon
Michaël Olivier
Scenariusz:
Christophe Cazenove
Tłumacz:
Maria Mosiewicz
Wydawca:
Story House Egmont
Wydane w seriach:
Klub Świata Komiksu
ISBN:
978-83-281-7409-2
Autotagi:
beletrystyka
druk
film i wideo
ikonografia
komiksy
komiksy i książki obrazkowe
książki
Źródło opisu: Biblioteka Publiczna w Kórniku - Księgozbiór

Trzeci tom wesołej opowieści o zwierzętach dla młodych czytelników – nie tylko tych interesujących się światem fauny. Weterynarka Debora jest szczęśliwa, że pracuje w zoo wymarłych zwierząt. Poznaje kolejne niezwykłe gatunki, które już zniknęły albo są zagrożone wyginięciem. Zachwyca się kolorami ropuchy złotej, nie może wyjść z podziwu na widok lwa jaskiniowego, szaleje ze szczęścia, gdy dostaje zadanie leczenia leniwca Jeffersona... Wyrusza też na wyprawę do dżungli na Borneo, gdzie uczestniczy w programach pomocy dla orangutanów i dzioborożców. Do wszystkiego podchodzi z humorem, bo walcząc o ochronę dzikich zwierząt należy z nadzieją patrzeć w przyszłość! Autorami cyklu są dwaj Francuzi: sławny scenarzysta Christophe Cazenove, znany w Polsce z bestsellerów „Sisters”, „Mali bogowie” czy „Kasia i jej kot”, oraz grafik Bloz (pseudonim Jeana-Christophe’a Grenona), który zilustrował wydaną także w naszym kraju opowieść „Dinozaury w komiksie”.
Więcej...
Wypożycz w bibliotece pedagogicznej
Dostęp online
Brak zasobów elektronicznych
dla wybranego dzieła.
Dodaj link
Recenzje

Brak recenzji - napisz pierwszą.

Dyskusje

Brak wątków

Przejdź do forum
Nikt jeszcze nie obserwuje nowych recenzji tego dzieła.
Okładki
Kliknij na okładkę żeby zobaczyć powiększenie lub dodać ją na regał.
Autorka w swojej pracy w nowatorski sposób podjęła się omówieniu zagadnienia, w jaki sposób kultura odpowiedziała na przebieg modernizacji na terenach Rosji i Iranu przełomu XIX i XX wieku. • W swej wnikliwej rozprawie zajęła się szerokim spektrum problemów. Głównym zamiarem badaczki było uwidocznienie zarówno wspólnych cech, jak i różnic w przemianach obu państw. Ukazała podobieństwa w początkowej reakcji kultury rosyjskiej i irańskiej na kulturę zachodnią – fascynację nią, a jednocześnie pragnienie niezależności i przywiązanie do tradycji. • Skupiła się przede wszystkim na badaniach nad inteligencją rosyjską i irańską, rozważała, jak rosyjska literatura wpłynęła na rozpowszechnianie idei wolności oraz jaki miała wpływ na rozmaite sfery życia społecznego. • Omówiła m. in. zagadnienia kultury i języka, ukazała grupy kulturotwórcze jako konkretne zjawisko na tle abstrakcyjnego fenomenu kultury, postawiła pytania o istotę języka i jego rolę w kulturze. Zajęła się analizą problemową wybranych zjawisk zachodzących w omawianych państwach, snuła rozważania o pierwszym symbolu identyfikacji grupowej społeczeństwa, oceniła rolę prekursorów idei indywidualizmu w Iranie i Rosji, dokonała także interesujących porównań i podsumowań. • Celem autorki było przede wszystkim przedstawienie, w jaki sposób kultury „komunikują się”, jak przebiega dialog między ludźmi, należącymi do różnych kultur oraz jakie są i mogą być skutki dobrego lub złego zrozumienia partnera w dialogu. • Opracowała : Barbara Misiarz • Publiczna Biblioteka Pedagogiczna w Poznaniu
foo