Moja krew ma moc

Autor:
Justyna Wodowska
Ilustracje:
Magdalena Jakubowska
Wydawcy:
Dwukropek (2022)
Grupa MAC
Wydawnictwo Juka-91
ISBN:
978-83-8141-507-1
Autotagi:
druk
ikonografia
książki
opowiadania
proza
publikacje popularnonaukowe
zbiory opowiadań
2.0

Adaś jest wesołym przedszkolakiem: uwielbia dinozaury, swojego psa Szalika i grę w piłkę. Ale pewnego dnia zauważa, że brakuje mu sił. Zaniepokojona mama idzie z nim do lekarza, który stawia diagnozę: chłopiec ma anemię. To dlatego, że jadł za dużo słodyczy. Co zrobić, żeby jego krew odzyskała utraconą moc Jest na to sposób: dieta bogata w produkty zawierające żelazo. Moja krew ma moc to doskonała książka dla wszystkich przedszkolaków, ale przede wszystkim dzieci ze złymi nawykami żywieniowymi. W szczegółowy, ale bardzo przyjazny i humorystyczny sposób przeprowadza najmłodszych czytelników przez takie etapy jak: pobieranie krwi, wizyta u lekarza, spotkanie z dietetykiem aż do trwałej zmiany jadłospisu.
Więcej...
Wypożycz w bibliotece pedagogicznej
Dostęp online
Brak zasobów elektronicznych
dla wybranego dzieła.
Dodaj link
Recenzje

Brak recenzji - napisz pierwszą.

Dyskusje

Brak wątków

Przejdź do forum
Nikt jeszcze nie obserwuje nowych recenzji tego dzieła.
Okładki
Kliknij na okładkę żeby zobaczyć powiększenie lub dodać ją na regał.
Autorka w swojej pracy w nowatorski sposób podjęła się omówieniu zagadnienia, w jaki sposób kultura odpowiedziała na przebieg modernizacji na terenach Rosji i Iranu przełomu XIX i XX wieku. • W swej wnikliwej rozprawie zajęła się szerokim spektrum problemów. Głównym zamiarem badaczki było uwidocznienie zarówno wspólnych cech, jak i różnic w przemianach obu państw. Ukazała podobieństwa w początkowej reakcji kultury rosyjskiej i irańskiej na kulturę zachodnią – fascynację nią, a jednocześnie pragnienie niezależności i przywiązanie do tradycji. • Skupiła się przede wszystkim na badaniach nad inteligencją rosyjską i irańską, rozważała, jak rosyjska literatura wpłynęła na rozpowszechnianie idei wolności oraz jaki miała wpływ na rozmaite sfery życia społecznego. • Omówiła m. in. zagadnienia kultury i języka, ukazała grupy kulturotwórcze jako konkretne zjawisko na tle abstrakcyjnego fenomenu kultury, postawiła pytania o istotę języka i jego rolę w kulturze. Zajęła się analizą problemową wybranych zjawisk zachodzących w omawianych państwach, snuła rozważania o pierwszym symbolu identyfikacji grupowej społeczeństwa, oceniła rolę prekursorów idei indywidualizmu w Iranie i Rosji, dokonała także interesujących porównań i podsumowań. • Celem autorki było przede wszystkim przedstawienie, w jaki sposób kultury „komunikują się”, jak przebiega dialog między ludźmi, należącymi do różnych kultur oraz jakie są i mogą być skutki dobrego lub złego zrozumienia partnera w dialogu. • Opracowała : Barbara Misiarz • Publiczna Biblioteka Pedagogiczna w Poznaniu
foo