Co je Jan?:

i dlaczego nie ciastko?

Inne tytuły:
I dlaczego nie ciastko?
Autor:
Justyna Tarkowska
Ilustracje:
Justyna Tarkowska
Wydawcy:
Polskie Stowarzyszenie Osób z Celiakią i na Diecie Bezglutenowej
celiakia.pl
Wydane w seriach:
Biblioteka bezglutenowa
ISBN:
978-83-931335-8-1
Autotagi:
druk
ikonografia
książki
poezja
wiersze
4.0

Polskie Stowarzyszenie Osób z Celiakią i na Diecie Bezglutenowej. Od Lat zmienia Polskę w kraj przyjazny osobom, które z powodów zdrowotnych nie jedzą glutenu. Prowadzi Centrum Diety Bezglutenowej, organizuje konferencje, warsztaty edukacyjne i kulinarne, Gluten Free EXPO, imprezy dla dzieci i dorosłych. Publikuje bezpłatne materiały na temat celiakii i diety bezglutenowej, szkoli restauracje, certyfikuje bezpieczną żywność bezglutenową. Do swego grona zaprasza wszystkie osoby zainteresowane tematyką,
Więcej...
Wypożycz w bibliotece pedagogicznej
Dostęp online
Brak zasobów elektronicznych
dla wybranego dzieła.
Dodaj link
Recenzje
  • Fajna książka o tym że uczulenie na gluten to nie jest koniec świata. Tekst wpada w ucho a książka jest solidnie wykonana
Nikt jeszcze nie obserwuje nowych recenzji tego dzieła.
Okładki
Kliknij na okładkę żeby zobaczyć powiększenie lub dodać ją na regał.
Autorka w swojej pracy w nowatorski sposób podjęła się omówieniu zagadnienia, w jaki sposób kultura odpowiedziała na przebieg modernizacji na terenach Rosji i Iranu przełomu XIX i XX wieku. • W swej wnikliwej rozprawie zajęła się szerokim spektrum problemów. Głównym zamiarem badaczki było uwidocznienie zarówno wspólnych cech, jak i różnic w przemianach obu państw. Ukazała podobieństwa w początkowej reakcji kultury rosyjskiej i irańskiej na kulturę zachodnią – fascynację nią, a jednocześnie pragnienie niezależności i przywiązanie do tradycji. • Skupiła się przede wszystkim na badaniach nad inteligencją rosyjską i irańską, rozważała, jak rosyjska literatura wpłynęła na rozpowszechnianie idei wolności oraz jaki miała wpływ na rozmaite sfery życia społecznego. • Omówiła m. in. zagadnienia kultury i języka, ukazała grupy kulturotwórcze jako konkretne zjawisko na tle abstrakcyjnego fenomenu kultury, postawiła pytania o istotę języka i jego rolę w kulturze. Zajęła się analizą problemową wybranych zjawisk zachodzących w omawianych państwach, snuła rozważania o pierwszym symbolu identyfikacji grupowej społeczeństwa, oceniła rolę prekursorów idei indywidualizmu w Iranie i Rosji, dokonała także interesujących porównań i podsumowań. • Celem autorki było przede wszystkim przedstawienie, w jaki sposób kultury „komunikują się”, jak przebiega dialog między ludźmi, należącymi do różnych kultur oraz jakie są i mogą być skutki dobrego lub złego zrozumienia partnera w dialogu. • Opracowała : Barbara Misiarz • Publiczna Biblioteka Pedagogiczna w Poznaniu
foo