Mam na imię Lucy

Tytuł oryginalny:
My name is Lucy Barton
Autor:
Elizabeth Strout
Tłumacz:
Bohdan Maliborski
Wydawca:
Wielka Litera (2016)
Wydane w seriach:
Lucy Barton
ISBN:
978-83-8032-101-4
Autotagi:
druk
powieści
proza
3.4 (11 głosów)
Wypożycz w bibliotece pedagogicznej
Dostęp online
Brak zasobów elektronicznych
dla wybranego dzieła.
Dodaj link
Recenzje
  • Lucy jest spełnioną pisarką, wiodącą szczęśliwe życie w Nowym Jorku. Jest też dojrzałą matką dwójki dzieci. Jej życie ulega diametralnej zmianie, gdy Lucy trafia do szpitala. Podczas jej długotrwałego pobytu w placówce niespodziewanie bohaterkę odwiedza od lat niewidziana matka. Podczas spotkania dwóch kobiet na skutek niewinnego plotkowania o ludziach z przeszłości dochodzi do przywołania bolesnych wspomnień z okresu dzieciństwa: powrotu do czasów biedy, wykluczenia oraz rodzinnych tajemnic. Ma to jednak również charakter terapeutyczny dla ich wzajemnej relacji, ponieważ dzięki temu dochodzi częściowo do odbudowania więzi jakie powinny istnieć między matką, a córką. Ta krótka, bo zaledwie pięciodniowa relacja zdaję się być ich jednym z naji­ntym­niej­szyc­h momentów w życiu. Dzięki tej z pozoru błahej rozmowie kobiety odnajdują dawno zapomnianą już czułość, miłość i przebaczenie. Strout w sposób zachwycająco prosty oraz powściągliwy buduje niby uporządkowany świat, któremu za moment pozwala się rozpaść. W opowieści tej jednak nie ma swoistego dramatu. Autorka chce abyśmy starali się zaakceptować i zrozumieć zwyczajne ludzkie słabości.
1 2
Dyskusje

Brak wątków

Przejdź do forum
Nikt jeszcze nie obserwuje nowych recenzji tego dzieła.
Okładki
Kliknij na okładkę żeby zobaczyć powiększenie lub dodać ją na regał.
Autorka w swojej pracy w nowatorski sposób podjęła się omówieniu zagadnienia, w jaki sposób kultura odpowiedziała na przebieg modernizacji na terenach Rosji i Iranu przełomu XIX i XX wieku. • W swej wnikliwej rozprawie zajęła się szerokim spektrum problemów. Głównym zamiarem badaczki było uwidocznienie zarówno wspólnych cech, jak i różnic w przemianach obu państw. Ukazała podobieństwa w początkowej reakcji kultury rosyjskiej i irańskiej na kulturę zachodnią – fascynację nią, a jednocześnie pragnienie niezależności i przywiązanie do tradycji. • Skupiła się przede wszystkim na badaniach nad inteligencją rosyjską i irańską, rozważała, jak rosyjska literatura wpłynęła na rozpowszechnianie idei wolności oraz jaki miała wpływ na rozmaite sfery życia społecznego. • Omówiła m. in. zagadnienia kultury i języka, ukazała grupy kulturotwórcze jako konkretne zjawisko na tle abstrakcyjnego fenomenu kultury, postawiła pytania o istotę języka i jego rolę w kulturze. Zajęła się analizą problemową wybranych zjawisk zachodzących w omawianych państwach, snuła rozważania o pierwszym symbolu identyfikacji grupowej społeczeństwa, oceniła rolę prekursorów idei indywidualizmu w Iranie i Rosji, dokonała także interesujących porównań i podsumowań. • Celem autorki było przede wszystkim przedstawienie, w jaki sposób kultury „komunikują się”, jak przebiega dialog między ludźmi, należącymi do różnych kultur oraz jakie są i mogą być skutki dobrego lub złego zrozumienia partnera w dialogu. • Opracowała : Barbara Misiarz • Publiczna Biblioteka Pedagogiczna w Poznaniu
foo