Zabić ptaka

Autor:
Ewa Ostrowska (1938-2012)
Wydawcy:
Legimi (2025)
XAUDIO (2025)
Interpress (1991)
Agencja Wydawnicza Interster (1990)
ISBN:
83-85059-16-4, 978-83-8341-163-7
Autotagi:
druk
epika
4.5 (2 głosy)

Poruszająca, psychologiczna opowieść o pamięci, żalu i trudnych relacjach rodzinnych.

Po śmierci matki, Ola zaczyna odkrywać fakty, które zmieniają jej spojrzenie na własne dzieciństwo i dom, w którym dorastała. Próbuje zrekonstruować portret kobiety, której nigdy naprawdę nie poznała — i przy okazji musi zmierzyć się z prawdą o sobie.

„Zabić ptaka” to subtelna, ale intensywna historia o dojrzewaniu emocjonalnym, skomplikowanych więziach i odwadze, by zobaczyć to, co niewygodne. Zadaje ważne pytania: czy można wybaczyć zbyt późno? Czy naprawdę znamy tych, których kochamy?

Więcej...
Wypożycz w bibliotece pedagogicznej
Dostęp online
Brak zasobów elektronicznych
dla wybranego dzieła.
Dodaj link
Recenzje

Brak recenzji - napisz pierwszą.

Nikt jeszcze nie obserwuje nowych recenzji tego dzieła.
Okładki
Kliknij na okładkę żeby zobaczyć powiększenie lub dodać ją na regał.
Autorka w swojej pracy w nowatorski sposób podjęła się omówieniu zagadnienia, w jaki sposób kultura odpowiedziała na przebieg modernizacji na terenach Rosji i Iranu przełomu XIX i XX wieku. • W swej wnikliwej rozprawie zajęła się szerokim spektrum problemów. Głównym zamiarem badaczki było uwidocznienie zarówno wspólnych cech, jak i różnic w przemianach obu państw. Ukazała podobieństwa w początkowej reakcji kultury rosyjskiej i irańskiej na kulturę zachodnią – fascynację nią, a jednocześnie pragnienie niezależności i przywiązanie do tradycji. • Skupiła się przede wszystkim na badaniach nad inteligencją rosyjską i irańską, rozważała, jak rosyjska literatura wpłynęła na rozpowszechnianie idei wolności oraz jaki miała wpływ na rozmaite sfery życia społecznego. • Omówiła m. in. zagadnienia kultury i języka, ukazała grupy kulturotwórcze jako konkretne zjawisko na tle abstrakcyjnego fenomenu kultury, postawiła pytania o istotę języka i jego rolę w kulturze. Zajęła się analizą problemową wybranych zjawisk zachodzących w omawianych państwach, snuła rozważania o pierwszym symbolu identyfikacji grupowej społeczeństwa, oceniła rolę prekursorów idei indywidualizmu w Iranie i Rosji, dokonała także interesujących porównań i podsumowań. • Celem autorki było przede wszystkim przedstawienie, w jaki sposób kultury „komunikują się”, jak przebiega dialog między ludźmi, należącymi do różnych kultur oraz jakie są i mogą być skutki dobrego lub złego zrozumienia partnera w dialogu. • Opracowała : Barbara Misiarz • Publiczna Biblioteka Pedagogiczna w Poznaniu
foo